Reis met ons mee...

VERSCHILLETJE VAN RUIM 40 GRADEN...

2012-02-03T22:24:00.001+01:00

We zijn weer thuis, helaas mag ik wel zeggen. We hebben met pijn in het hart afscheid genomen van "ons" eilandje. We hadden gelukkig een vertraging van 5 uur, zodat we de laatste dag nog goed konden benutten. Eerst hebben we samen met Manouk en Brit een ijsje gegeten bij de ijssalon op Jan Thiel, oké oké ik geef het toe, het was niet ons eerste bezoekje aan die ijssalon. We waren er inmiddels vaste klant! Maar ja, als je zulk lekker ijs maakt dan vraag je er ook om ;-).

Daarna nog heerlijk aan het strand gelegen en toen moesten we echt afscheid nemen van ons heerlijke appartementje, Bram, Erica en Isa. Het viel voor Ries niet mee, hij had het zwaar. Nog even snel een pizza gehapt en doorgereden naar Hato om de auto weer in te leveren bij Remy, de koffers in te checken en te wachten, te wachten en nog eens te wachten. Pfffft wat duurde dat lang. Om half 1 's nachts ging onze kist dan eindelijk de lucht in. Toen had ik het zwaar en heb wel ongemerkt een paar traantjes weggepinkt.

Met mooi zonnig weer kwamen we aan op Schiphol maar het was KOUD, my god! Dat scheelde wel zo'n 40 graden!!!! En vanochtend werden we wakker met sneeuw terwijl we hadden gehoopt dat de lente was begonnen in Nederland. Nou echt niet. Denk dat ik volgende week nog maar een weekje ijsvrij neem...

Heerlijke ijsjes...

Nog een paar uurtjes op Papagayo Beach

Papagaaitjes in de tuin

En dan weer thuis... Complete temperatuurshock!

HELP, ER ZIT EEN KRASJE OP HET VLIEGTUIG...

2012-02-01T04:36:00.001+01:00

We zijn aan het aftellen. Morgen gaan we weer naar huis. Tenminste, als het goed is. Er zijn weer eens problemen bij de Arkefly. Dit keer zit er een kras op het vliegtuig waardoor er niet mee gevlogen kan worden naar Curacao?????? Beetje vreemd verhaal, maar vandaag, dinsdag, is er door die kras geen kist uit Nederland geland waardoor we op dit moment een overschot aan Nederlanders hier hebben zitten die graag naar huis willen. Nou ja graag...... Als ik hoor dat de gevoelstemperaturen aan het oplopen zijn tot -15, dan laten ze ons hier maar zitten hoor. Hier is het tegen de 30 dus dat is maar een klein verschilletje! Op dit moment zien we dat de vertraging van ons toestel is opgelopen tot 5 uur, dus ma wacht maar ff met die boerenkool in de pan te gooien, etenstijd redden we donderdag volgens mij niet meer... Mochten we hier noodgedwongen langer moeten bivakkeren is onderdak geen probleem, die hebben we al afgedwongen bij onze "huisbaas"... ;-)

We hopen er het beste van dus tot donderdag, of vrijdag, of zaterdag, of...

Hieronder het berichtje uit de "Vers Geperst" op Curacao

Arkefly vlucht geannuleerd

31-01-2012 14:38 | NIEUWS | Leoni Leidel-Schenk

CURAÇAO – De Arkefly vlucht OR 367 van Amsterdam naar Curaçao van vandaag is geannuleerd. Er zit namelijk een kras op het toestel, dat eerst gemaakt moet worden. “Het is voor vandaag niet meer gelukt om een ander toestel te regelen”, aldus Simone van den Berg, woordvoerder van TUI Nederland.
Volgens Van den Berg zijn er bepaalde richtlijnen over hoe lang en hoe diep een kras mag zijn. “De kras is te groot en daardoor kan er niet gevlogen worden met het toestel. Het is niet precies duidelijk waar of wanneer de kras is ontstaan.” Voor vandaag is het niet meer gelukt een ander toestel te regelen, maar volgens de woordvoerder zullen de passagiers morgen wel vertrekken. “Alle passagiers zijn ondergebracht in hotels.”

FIETSEN VOOR HET GOEDE DOEL...

2012-01-29T23:06:00.001+01:00

Zondag 29 januari, de dag van de RIDE FOR THE ROSES en dat zorgt voor veel spektakel op Curacao. Onze wekker liep om 6.00 uur af. Pffffft, zo vroeg. Maar Ries wilde de auto vlakbij het parcours neerzetten dus om 7.00 uur zaten we in de auto. Eerst bij de winkel van Barry een fiets voor mij opgehaald en toen naar de start gereden. Mijn hemel wat een mensen waren er op de been, niet normaal. The Walk for the Roses was om 7.00 uur gestart en telde maar liefst 4000 lopers. Verder fietsen en 900 man en aan de The Swim deden ook nog eens ruim 600 mensen mee. 5500 deelnemers op een heel klein stukje aarde. Maar wat een sfeertje, echt super.

Om 8.00 uur was de start van The Ride. Eerst de groep met de "grote" mannen die de 60 km gingen fietsen zoals Richard en Barry en wij, Manouk, The Kids, Opa Steef en ik, gingen voor de Easy-ride, de 10 km die je door Willemstad voert. Het was weer zo leuk. Na een uurtje waren we alweer terug en toen was het wachten op de mannen. Richard kwam helemaal kapot binnen, maar was wel als één van de eersten. Petje af in deze hitte, want het was superwarm vandaag!

Daarna nog naar Hemingway voor iets koels en om naar het WK Veldrijden te kijken en daarna naar Jan Thiel om de start van de Swim te kijken om daarna uit te rusten on the beach! Nu het fotoverslag met alle leuke momenten van de dag!

Hier bij de winkel van Barry. Bijna klaar voor de start!

Met Manouk en Brit, voor de start

Op de Brug met Max, Brit, Steef en Manouk

Daar is ie weer, de welverdiende roos!

Mooi hè?

Ries als één van de eerste binnen van de 60 km rijders

Niet veel later gevolgd door Barry

Bij Hemingway

De start van de swim!

HAPPY HOUR BIJ DE BUUREN!

2012-01-28T02:31:00.001+01:00

Vrijdag alweer, time flies when you're having fun! Het was een mooie vrijdag. We zijn vanochtend rond kwart over 9 in de auto gestapt en naar de Orco Bank gereden. Daar ingeschreven voor de Ride for the Roses van zondag en daarna doorgereden naar Blauwbaai. Het was er druk. Er lagen 2 cruiseboten en een aantal mensen waren bij Blauw afgezet. Gelukkig waren er nog strandbedjes genoeg, maar dat werd later wel anders. Tjonge jonge wat een gevecht om bedjes. Gelukkig is het er aardig groot en kwam ons plekje niet in het gedrang. Het was bloedjeheet (jajajaja, het is nooit goed, maar beter te heet dan te koud!) Rond half 4 hadden we het wel gezien op het strand en zijn naar Willemstad gereden. Er was weer Happy Hour bij Café De Buuren en die groene cocktails (Green Eyes met Vodka, Blue Curacao en Jus) van van de week stonden me nog vers in het geheugen! Dit keer waren ze BIG, very BIG en na 2 glazen zat ik echt aan mijn tax. Hahahaha ik kan me hier dus tijdens zo'n happy hour voor 6 euro klemzuipen, want 3 was echt teveel geweest... Toen we moesten afrekenen dachten we eerst dat de rekening niet goed was, 2 megacocktails, 1 ice tea, 4 bier en 2 x een bittergarnituur, 22 eurootjes... Nou, das nie veel geld toch. Lang leve de Happy Hours...

Bananen bij ons appartement

Suiker strooien bij Blauwbaai en daar komt het Suikerdiefje

Onder de wuivende palmen. Hoe goed kan een mens het hebben...

Uitzicht op de Julianabrug vanaf de parkeergarage van het Riffort

Zo'n groot Cruiseschip blijft fascinerend

Happy Hour

Daarna voor de honderdduizendste keer foto's maken op de brug

THE SUN IS BACK!

2012-01-27T12:57:00.001+01:00

Gisteren een HEERLIJKE dag gehad. Er was (bijna) geen wolkje aan de lucht en al vroeg hadden we ons geinstalleerd op Mambo Beach. Er was nog bijna niemand maar dat veranderde snel. Het werd erg druk. Het was ook erg warm dus veel het water in. Tussendoor heerlijk lunchen bij Hemingway en we kwamen Janine mijn kapster tegen. Ik wist dat die gisteren op het eiland zou aankomen maar nooit gedacht haar te zien. Was leuk zo ver van huis! Daarna nog bij de zwemles van Max gekeken en op het strand gebleven tot na de zonsondergang, zo lekker was het.

Vandaag ziet er ook super uit, ik zie geen wolkje aan de lucht. Zo eerst ff naar de Orco Bank om ons in te schrijven voor de Ride for the Roses die zondag weer op het programma staat en dan gauw door naar één van de vele strandjes! Nu eerst een ontbijtje maken en dan gaan we er vandoor... Fijne dag allemaal!

Nog rustig op het strand

Effe afkoelen!

Als de zon onder gaat wordt de lichtval zo mooi!

De zon in de zee zien zakken

AL ANDERHALVE WEEK VOORBIJ...

2012-01-25T23:04:00.001+01:00

Anderhalve week, zolang zijn we hier al weer. Aan de ene kant snel, maar aan de andere kant hebben we het gevoel dat we hier al heeeeeeel lang zijn. Maar we hebben gelukkig nog een week te gaan! Het weer is een beetje aan het kwakkelen de laatste dagen. We zien de zon wel, maar ook wolken en elke dag die vervelende regen. Soms hele kleine buitjes maar vaak ook hele harde langere buien en die zijn zo niet leuk. Op dit moment plenst er ook weer eentje naar beneden. Vanochtend zag het er heel mooi uit en we wilden naar Blauwbaai. Daar aangekomen was de lucht zwart en ik had alweer de pee in, dus wij weer omgedraaid en naar Mambo toe. Daar stonden vele bussen die cruisetoeristen hadden afgezet. Ook geen goed idee dus, veel te druk. Inmiddels was ik best wel een beetje in een dip en dan wil ik maar één ding, mijn moedertje bellen om te horen hoe het met haar en mijn kattenkinders gaat. Oooooh wat mis ik hun knuffels dan! Natuurlijk kreeg ik te horen dat alles goed is en dat ze ons helemaal niet missen (nou daar geloof ik niks van, Pip misschien niet, maar Joepie zeker wel ;-))! En als je hoort HOE koud het in Nederland is dan vraag ik me af waarom wij klagen over een beetje regen!

Enigszins gerustgesteld naar Papagayo Beach gereden. Na één ieniemienie-buitje getrotseerd te hebben, hebben we twee strandbedjes gezocht en hebben nog heerlijk in de zon gelegen en gesnorkeld, nou ja gesnorkeld, meer stenen gekeken want er waren niet zoveel vissen (of zijn we teveel verwend inmiddels...).
Rond 15.30 uur viel er weer zo'n harde bui dat we afgetaaid zijn maar ik heb daarna nog wel heerlijk gezwommen en in de zon gelegen bij ons appartementje!

Dus is er weer een dag voorbij. Zometeen nog ff relaxen en dan maar eens kijken wat en waar we vanavond weer eens zullen eten! Welterusten voor jullie, wij hebben de avond nog voor ons!

Hee, de cactus bloeit ;-))

Zwembad bij Papagayo Beach

Papagayo Beach in het zonnetje

Papagayo Beach in de regen

Terrasje dweilen (weet je nog Peet...)

Regenboog

OP ZOEK NAAR DE ZON

2012-01-24T13:16:00.000+01:00

Na een bewolkte zondag volgde er een zo mogelijk nog bewolkter maandag. We zagen met het opstaan al dat de lucht potjedicht zat en een blik op de weersvoorspellingen beloofde niet veel goeds. Ries had afgesproken met Bram, "die van boven" ;-), om met hem en hond Isa de gaan lopen in de zoutpannen. Om 7 uur vertrokken ze. En niet veel later vielen de eerste regendruppels al naar beneden. Rond half 9 kwamen ze weer terug als 3 verzopen katten. Maar ze hadden fijn gelopen en Isa had genoten!

Ik vond het maar fris, de wind is echt niet zo warm en tja, wat moet je gaan doen op zo'n dag? We besloten naar Westpunt te rijden en de zon te gaan zoeken. Eenmaal in de auto zijn we eerst gestopt in Willemstad, er waren maar liefst 4 cruiseboten en je weet nooit wat je nog spot als er zoveel boten liggen. Eenmaal aangekomen in Willemstad gingen de hemelsluizen pas goed open. Mijn hemel wat een regen. En dan weet je echt niet wat je ziet hoor en hoe die cruisetoeristen zich dan toetakelen, dat verzin je in je stoutste fantasieen niet, haha. Helaas is mijn camera niet waterdicht en vond ik het ook veel te slecht weer om iedereen op de gevoelige plaat vast te leggen. Heb er wel een paar gespot, maar we vonden het echt te koud en te nat, dus we zijn de Starbucks ingedoken voor een Caramel Macciato, hmmmm en natuurlijk wat lekkers erbij, we hebben tenslotte vakantie.

Daarna snel in de auto gesprongen en rijden richting Westpunt. Het was inmiddels droog gelukkig en toen we de Westpunt gerond hadden zagen we iets meer blauw aan de lucht. Aangekomen bij Grote Knip begon daar de zon te schijnen. Overal grote wolken, maar de zon scheen echt op dat mooie stukje strand, ook het enige plekje van het hele eiland bleek later. Dus wij daar een paar heerlijke uurtjes doorgebracht. Wie ons niet geloofd dat we zon hebben gehad hoeft alleen maar naar Richard te kijken, die jongen is nu zo rood als een kreeft! Tja, dat krijg je als je te laat begint met smeren, maar je kunt nu wel zien dat ie op vakantie is, er zit wat kleur op, hihi. Toen daar na een paar uurtjes ook de wolken weer de overhand kregen zijn we weer teruggereden naar Willemstad en zijn daar op het terras van eetcafé De Buuren neergeplofd en hebben geprofiteerd van het happy hour. Overheelijke cocktails voor 2 euro... Hik!

Wat we vandaag gaan doen weten we nog niet, we hopen weer strand maar voorlopig is het weer bewolkt, helaas. Maar dat kan hier gelukkig snel veranderen!

Iedereen een fijne dag vandaag, Ayoooooooo!

PS: Charlot, je reacties komen luid en duidelijk door hoor! Erg leuk!

Cruisetoeristen in de regen!

Bij Starbucks

De zon bij Grote Knip

BOLO & BBQ

2012-01-23T02:36:00.000+01:00

Vandaag is Barry jarig, dus is het feest! We begonnen met bolo (taart) op Papagayo Beach en vanavond een BBQ bij hun thuis. Een fotoverslag!

Eerst nog ff boekie lezen!

Papagayo Beach

De jarige...

Die bolo is hemels...

Veel visite

Gezelligheid kent geen tijd!

BBQ

Hieperdepiep hoera!

Neuzen voor het slapen gaan

EVEN WAT VRAAGJES BEANTWOORDEN...

2012-01-22T20:19:00.000+01:00

Langs deze weg willen we iedereen bedanken voor de leuke reacties op ons blog. Daar doen we het tenslotte voor!

We krijgen af en toe wat vragen en die zullen we hier beantwoorden!

ALEXIA: we hebben inderdaad de slipper gekocht die op de foto staan. Maten vallen niet mee, vooral voor felle kleuren kunnen we niet zo goed slagen. Ze zijn er er gewoon niet of niet in de maat van May-Britt. Dus daarom de meest felle roze meegenomen. Maar we blijven uitkijken naar gele of felgroene, die zijn ook gaaf! We hebben voor Valerie niet die met een bloem meegenomen. Dat blijken nl. swarovski-stenen te zijn en errug duur.

JOKE: Ons appartement is idd op Jan Thiel. Appartementen Vista Royal is de naam! Nee Ries heeft de Uphill niet gereden. Hij had een zin dit jaar. Maar kijken hoe die mannen aan het afzien waren was ook wel eens leuk!

"DE LUI VAN BOVEN" ;-)): Tuurlijk mogen jullie de foto's gebruiken. Ik heb een USB-stick bij me en daar zal ik ze één dezer dagen opzetten en afgeven bij jullie.

WINTER OP CURACAO...

2012-01-22T02:34:00.001+01:00

Het is winter op Curacao. Dat is het elk jaar om deze tijd, maar dit jaar merken wij het ook. Het is "kouder" dan andere jaren. Ach wat heet koud, het is nog steeds een graad of 28 overdag maar je merkt dat het windje frisser is. Van de week was het zelfs de "koudste" nacht sinds tijden hebben we horen fluisteren. Het was "maar" 22,8 graden!!! Je ziet het ook aan de lokale bevolking. De jassen komen uit de kast en dan echt dikke jassen, soms zelfs met bont en dan denken wij, doe normaal je zweet je het apelazerus. Ook hebben we al Uggs gespot, onder een korte broek weliswaar, dat dan weer wel! Ook gaan ze minder naar het strand of naar het zwembad. Ze vinden het water te koud. Voor ons gunstig, dan zijn de stranden ook niet overvol. Behalve als er cruiseboten in de haven liggen, dan worden de stranden overspoelt met de meest aso Amerikanen. De willen het liefst liggen waar jij ook ligt en parkeren hun sunbed het liefst over die van jou heen...

Wij vinden het wel lekker dat het niet zo super warm is, het zweet gutst niet in stralen van je lijf en op het strand is het beter uit te houden. Het zonnetje is nu lekker en met af en toe een wolkje voor de zon zijn het ideale omstandigheden. Een parasolletje is niet nodig. Hadden we andere jaren nog wel eens hele dagen regen, dat hebben we nu nog niet gehad. Wel hebben we elke dag regen gehad tot nu toe, maar dan zijn het echt tropische buitjes. De lucht trekt dan van het ene op het andere helemaal dicht, er valt een buitje en dan gaat de zon weer schijnen zodat je niet merkt dat je even hebt moeten schuilen.

Vanochtend hadden we een hele harde tropische bui en toen was het wel koud. We zijn zelfs binnen gaan zitten omdat het op de porch echt te koud was. Maar een uurtje later lagen we alweer op het strand en toen was het voor het eerst echt heet, zodat we de schaduw op moesten zoeken. Rond 4 uur zijn we naar Fort Nassau gereden omdat daar de Uphill Challenge verreden werd. In 4 uur tijd zo vaak mogelijk de steile heuvels opfietsen en zoveel mogelijk geld ophalen voor de kankerbestrijding. Ries had geen zin dit jaar om mee te doen, dus we gingen Barry en Leon aanmoedigen. Het was druk en heet boven en het was voor het eerst echt zweten deze vakantie. Hulde aan alle mannen die zo vaak de heuvel op gereden zijn...

Start Uphill Challenge

Max showt het shirt van dit jaar!

De eerste ronde van Barry

En weer een rondje voor Leon!

EEN KIJKJE IN ONS ONDERKOMEN...

2012-01-20T23:36:00.001+01:00

Wij zijn bevoorrecht om in dit prachtige appartement te mogen verblijven!

LEUKE DONDERDAG...

2012-01-20T00:33:00.000+01:00

Vandaag was een leuke dag en we hebben van alles en nog wat gedaan. Een fotoverslag!

Gisteravond gegeten bij Hemingway met de voetjes in het zand

Om 6.45 uur op de fiets... Bikkel!

Cruiseboot en wie zaten daar op? Onze achterburen, zo raar als je die hier opeens tegenkomt...

OMG, binnenkort wellicht een Cruisetoeristen 2-blog???? Klik HIER voor Cruisetoeristen 1...

Er komt een zeereus de Annabaai binnen

Wat voel je je dan klein

Lieve wijze Brit, ze is zo groot geworden!

Zwemles Max!

De Nederlandse zwemploeg traint op Curacao, hier Max met z'n vriendjes met Jacco Verhaeren

Marleen Veldhuis

Ranomi-met-de-moeilijke-achternaam

Heerlijk op het strand met mijn readertje

BERICHT VOOR MAY-BRITT

2012-01-20T00:13:00.000+01:00

Hoi lieve Meep,

De missie is geslaagd. Slippers voor jou je zussen en je moeder. Helaas was de keuze niet reuze en waren veel maten uitverkocht maar toch leuke gevonden. Helaas geen gele...

Dikke kus ook voor je zusjes van Ome Ries en Tante Lein

DE LUCHTEN VAN CURACAO!

2012-01-18T23:22:00.003+01:00

Vandaag weer een dagje op Porto Mari gelegen en ons weer verbaasd hoe snel de luchten hier kunnen veranderen van strakblauw naar bewolkt en weer terug naar strakblauw.

Hier een overzicht van die luchten tussen 14.00 en 15.00 uur...

Er hangt een buitje boven, als je goed kijkt zie je de regendruppels terwijl ook de zon schijnt...

De bui drijft de zee op...

Daar komt het zonnetje weer...

Nog een paar wolkjes...

En weer blauw...

Als de KLM overkomt (met daarin de ouders van Barry) is het weer mooi weer...

HET LEED DAT MUGGEN HEET...

2012-01-18T13:39:00.001+01:00

Muggen, wat zijn dat eigenlijk een nutteloze beesten, je hebt er echt helemaal niks aan, je hebt er alleen maar last van. Zoals wij op dit moment. Het gekke is, je ziet er niet eens zoveel, maar ze zijn er wel degelijk. Normaal gesproken hebben we er niet zo'n last van maar nu steken ze echt overal, ondanks het inspuiten met van alles en nog wat maar daar zijn ze waarschijnlijk immuum voor. Ik wordt helemaal gek van de jeuk, dus gisteren de apotheek maar leeggekocht met allerlei anti-jeukmiddelen. Ik kreeg al een tip om te smeren met rum, dan word je niet geprikt. Wie weet gaan we dat wel doen, want dit is net leuk!

Ondanks dat vermaken we ons hier opperbest. Maandag zijn we naar het strand van Port Mari gegaan. Het weer was een beetje wisselvallig en toen we net een kwartiertje in de zon lagen werd de lucht inktzwart en kwam er een mega tropische bui over. Het was gewoon ff koud. Maar daarna werd het weer stralend mooi weer en zo ging het door, we hebben nog 2 van die buien gehad met tussendoor de zon. Perfect om onze huid weer te laten wennen. Halverwege de middag zijn we naar Willemstad gereden om een cocktailtje te doen aan de Handelskade. 's Avonds eten bij Landhuis Brakkeput Mei Mei, hmmmmm was weer erg lekker.

Dinsdag weer een stranddagje gedaan en dit keer op Mambo. Ries heeft mij gedropt om zelf door te rijden naar Barry om een fiets te scoren. Ik heb me prima vermaakt in de zon met mijn e-reader. Het was een mooie dag, zon en wolken perfect om langzaam een mooi kleurtje te ontwikkelen. 's Avonds gegeten bij Fort Nassau, was heel erg goed en omdat het erg hoog ligt heb je daar een waanzinnig uitzicht over een groot gedeelte van het eiland.

En toen was het alweer woensdag. Nog geen idee wat we gaan doen vandaag. Eerst maar eens een ontbijtje maken...

PS:

Joke: je hebt het goed gezien hoor, het zijn inderdaad je dushi's op de foto...

Broer en familie: Hoe is het met Lola? Was wel schrikken hoor, hopen dat het beter gaat, arm beest...

Onder de muggenbulten...

Willemstad

Mambo

ISLAMITISCH CURACAO???

2012-01-16T23:44:00.000+01:00

Welnee, schuilen voor een Tropisch regenbuitje op het strand...

ONS EERSTE DAGJE ZIT EROP!

2012-01-16T13:08:00.001+01:00

Inmiddels begonnen aan ons tweede dagje op Curacao. Het is nog vroeg, maar zoals gewoonlijk kan ik hier niet lang in mijn bed blijven liggen. Er is weinig wind en ik zie vele wolkjes aan de lucht. Gisteren was een mix van wolken, zon en regen. We hebben 3 buitjes gehad maar tussendoor ook veel zon en als ie schijnt is het ook bloedheet, daar moeten we weer even aan wennen. We zijn de dag begonnen met een heerlijk ontbijtje op onze porche om daarna kennis te maken met onze buren. Daarna naar de Albert Heijn om boodschappen te doen en daarna een duikje te nemen in het zwembad. Brrrr het water is behoorlijk koud, maar je frist er lekker van op. Lunchen hebben we gedaan bij Hemmingway op het strand bij Lions Dive en daarna door naar Brakkeput naar Barry, Manouk en de kids. Heerlijk om hun weer te zien, alsof we gisteren nog bij hun waren. Het was ook gelijk weer vertrouwd met de kids, niks verlegen of wat dan ook. Zo leuk. Na de kadootjes te hebben uitgepakt zijn we in de BIG-DASIA-TRUCK, tjemig wat een bak (foto volgt nog) naar Curacao's nieuwste hotspot "KOKOMO BEACH" gereden. Het strand lag behoorlijk vol maar ik vond het een beetje tegenvallen. Weinig schaduwplekken, maar het ziet er wel leuk uit. Er was Happy Hour en in de strandtent speelde een waanzinnig goeie band. Wij zijn op het terras neergeploft en hebben onder het genot van de nodige drankjes heerlijk bijgekletst. Rond 19.00 uur waren we weer thuis en toen snel onder de douche gesprongen om te gaan eten bij De Kleine Wereld. Na een fles wijn kwam de man met de hamer dan toch eindelijk voorbij, dus we lagen op tijd in bed. Heerlijk geslapen en nu maken we ons op voor dag 2. We rijden straks naar het westen om daar ergens op een heerlijk strandje ons handdoekje uit te spreiden. Maar nu eerst Ries uit bed halen, ontbijten en dan zijn we klaar voor deze nieuwe dag...

WEER "THUIS"

2012-01-15T12:09:00.005+01:00

Tja zo voelt het nou eenmaal als je voor de zevende keer landt op Hato Airport, als ons tweede thuis. Alles weer zo vertrouwd en het gelukszalige gevoel van "we zijn er weer"! Als die vliegtuigdeuren opengaan en je voelt die zalige warmte dan denk ik "zie je wel, ik ben in het verkeerde land geboren".

Maar laten bij het begin beginnen. Gisterochtend rond kwart voor 9 hebben we de deur achter ons dichtgetrokken en uitgezwaaid door moeders die op de katten past reden we naar Schiphol. Eerst de auto op lang parkeren achtergelaten, in de bus gestapt, inchecken en na wat rondneuzen op onze luchthaven stapten we tegen half 2 aan boord van onze Arkefly-vlucht. We moesten opstijgen vanaf de Polderbaan, dus dat betekent een heeeeel eind taxiën voordat je daadwerkelijk de lucht inkan.
Precies om 14.00 uur waren we onderweg. We zouden ongeveer 11 uur moeten vliegen, maar we hadden een harde wind mee, dus we waren al na 9,5 uur vliegen op Curacao, echt supersnel en de vlucht verliep heel erg rustig. Weinig tot geen turbulentie, heerlijk wat films gekeken en gelezen zodat we voor ons gevoel helemaal niet lang in die kist gezeten hebben.

Half 7 Curacaose tijd (het is hier 5 uur vroeger) stonden we in de aankomsthal op de koffers te wachten. Helaas had ons "autoverhuurmannetje" niet op internet gekeken en wist dus niet dat ons vliegtuig ruim een uur eerder dan gepland geland was. Maar na een telefoontje beloofde hij er met 20 minuutjes te zijn. Die 20 minuutjes kennen we inmiddels van die Antillianen, dus we zijn op een bankje neergeploft en hebben heel gezellig met een lokale mevrouw zitten kletsen. Na een kwartier heb ik het kenteken van onze huurauto eens opgezocht en met dat ik het opnoem rijdt hij de parkeerplaats op. Nee maar, deze Antilliaan is OP TIJD, het kan dus wel! Na de kennismaking met Remy, wat een vreselijk aardige man, hebben we de koffers ingeladen en zijn met Remy naar zijn huis in Brievengat gereden. Daar wat gedronken en de papieren in orde gemaakt en toen vamos, op naar ons appartement. Onderweg kwamen we langs de Mac en aangezien onze magen behoorlijk aan het knorren waren besloten we een burgertje te happen. Het was niet echt druk. Twee rijen met twee wachtenden voor ons. Achter de toonbank was het drukker, zeker 25 man was "druk" in de weer. Ik vraag me nog steeds af waarmee want een kleine 10 minuten later was er nog geen burgertje ingepakt en geen frietje geschept en iedereen stond geduldig te wachten. Tja, we zijn in de Tropen, maar ik was nog niet in de pocco-pocco-modus. Ik zag Ries vanaf zijn zitplaats al het afnok-gebaar maken en dat hebben we toen maar gedaan, anders hadden we er volgens mij nu nog gestaan.

Inmiddels was het half 9 en besloten we dat het tijd was naar ons appartement te rijden. Daar werden we heel erg gastvrij onthaald door Bram, Erica en hun lieve rottweiler Isa, die een zeer hoog knuffelgehalte heeft. Ja ja , we zijn al vriendjes hoor! Het is erg leuk om Bram en Erica nu eens persoonlijk te leren kennen, wij lezen al jaren hun Bonbini-weblog en hebben zo ook het gevoel hun al jaren te kennen. Gek is dat. Na wat te drinken op de porche van hun waanzinnig gave huis kregen we een rondleiding door het appartement. Op de plaatjes is het mooi, maar in het echie is het nog veeeeel mooier. Ik weet niet of ik hier nog wel weg wil!!!!! Maar goed, de koffers binnen gezet en toen moest er echt wat brandstof in. Wij naar Pizzeria El Forno gereden om een overheerlijke pizza in recordtempo naar binnen te werken (als ie van karton was geweest hadden we er volgens mij ook geen moeite mee gehad, zo'n honger hadden we, hihi).

Normaal gesproken, als we dan wat gegeten hebben kakken we helemaal in. Voor ons is het tenslotte toch 5 uur later en we waren intussen al bijna 22 uur in touw. Maar nee hoor, dat mannetje met de hamer kwam niet en om half 12 stonden we nog fris en fruitig onze koffers uit te pakken. Vannacht zeer weinig geslapen, was én ben nog steeds niet moe (nee, ik heb geen XTC of wat dan ook gebruikt om fit te blijven) en vanochtend om kwart voor 6 hield ik niet meer uit in bed, vandaar dus ook dit snelle verslag! Inmiddels wordt het hier licht en ontwaakt Curacao langzaam. DE VAKANTIE IS BEGONNEN...!!!

Mijn uitzicht op dit moment. Kan niet beter toch????

BIJNA READY FOR TAKE OFF...

2012-01-07T12:35:00.000+01:00

Nog een weekje, dan is het eindelijk weer zover...
Dan vliegen we weer naar Curacao om te genieten van de leuke dingen des levens.
Deze week nog druk met de laatste voorbereidingen om volgende week zaterdag om 13.30 uur in het vliegtuig te stappen.

Wij zijn "READY FOR TAKE OFF..."

FOTO VAN DE DAG 32 - ARUBA

2011-12-24T17:03:00.000+01:00

Wij wensen alle lezers van dit blog hele fijne kerstdagen en een reislustig 2012 toe!

FOTO VAN DE DAG 31 - MEXICO

2011-12-23T06:23:00.002+01:00

Donkere lucht boven Playa del Carmen - Mexico

FOTO VAN DE DAG 30 - LESBOS

2011-12-22T05:17:00.002+01:00

Skala Sikamias - Lesbos - Griekenland

FOTO VAN DE DAG 29 - CURACAO

2011-12-21T04:18:00.001+01:00

Zonsondergang - Curacao

FOTO VAN DE DAG 28 - KEFALONIA

2011-12-20T06:14:00.001+01:00

Melissani - Kefalonia - Griekenland

FOTO VAN DE DAG 27 - MEXICO

2011-12-19T05:12:00.001+01:00

Vogelplaats in Rio Lagartos - Mexico

FOTO VAN DE DAG 26 - KEFALONIA

2011-12-18T06:09:00.002+01:00

Assos - Kefalonia - Griekenland

FOTO VAN DE DAG 25 - KARPATHOS

2011-12-17T09:20:00.002+01:00

Modern terras in Finiki - Karpathos - Griekenland

FOTO VAN DE DAG 24 - NEDERLAND

2011-12-16T05:46:00.001+01:00

Ergens in Limburg - Nederland

FOTO VAN DE DAG 23 - CURACAO

2011-12-15T06:41:00.001+01:00

"HEB GEEN ZORGEN VOOR DE DAG VAN MORGEN"

Onderwaterwereld - Blauwbaai - Curacao

FOTO VAN DE DAG 22 - KARPATHOS

2011-12-14T05:37:00.001+01:00

"VERSTANDIGE REIZIGERS EISEN ALLES VAN ZICHZELF,

DWAZEN EISEN ALLES VAN ANDEREN"

Finiki - Karpathos

FOTO VAN DE DAG 21 - LESBOS

2011-12-13T06:34:00.001+01:00

"MET DE ZON KEERT HOOP OP LEVEN TERUG"

Inktvissen hangen te drogen in Eressos - Lesbos

FOTO VAN DE DAG 20 - CURACAO

2011-12-12T06:29:00.002+01:00

"DON'T WORRY, BE HAPPY"

Carnaval - Curacao

FOTO VAN DE DAG 19 - NEDERLAND

2011-12-11T07:26:00.001+01:00

"WIE ER HEDEN NIET TOE IN STAAT IS, ZAL HET MORGEN NOG MINDER ZIJN"

Nestje van afval - Dichtbij huis

FOTO VAN DE DAG 18 - CURACAO

2011-12-10T06:23:00.003+01:00

"ER IS GEEN WEG ZO VLAK OF JE STRUIKELT WELEENS"

Stilleven ergens op een strandje - Curacao

FOTO VAN DE DAG 17 - CURACAO

2011-12-09T06:21:00.001+01:00

"BLIJ ZIJN VÓÓR DE VAKANTIE IS VROLIJK ZIJN BIJ THUISKOMST"

Floating Market - Curacao

FOTO VAN DE DAG 16 - KLEIN CURACAO

2011-12-08T05:18:00.001+01:00

"VANDAAG IS STEEDS DE DAG WAARMEE DE TOEKOMST BEGINT"

Een op de klippen gelopen zeilschip - Klein Curacao

FOTO VAN DE DAG 15 - PAXOS

2011-12-07T04:13:00.001+01:00

"DE WERELD IS EEN BOEK. WIE NIET REIST, LEEST ÉÉN BLADZIJDE"

Grieks poesje op het eilandje Paxos

FOTO VAN DE DAG 14 - NEDERLAND

2011-12-06T05:06:00.004+01:00

"Vandaag een kiekje uit het familiealbum 2005, omdat het zo'n geweldige foto is..."

Regen? Nou én, het is vakantie en dan wil ik mijn bikini aan (nichtje May-Britt hier bijna 5 jaar)!!!

Zoutelande - Zeeland

FOTO VAN DE DAG 13 - LESBOS

2011-12-05T04:23:00.001+01:00

"EEN REIS IS ALS EEN MENS OP ZICH, GEEN TWEE ZIJN HETZELFDE"

Tuintje in Molyvos - Lesbos - Griekenland

FOTO VAN DE DAG 12 - KEFALONIA

2011-12-04T10:00:00.000+01:00

"EEN VERSTANDIGE VAKANTIEGANGER HEEFT EEN PLAN"

Stairway to heaven - Kefalonia - Griekenland

FOTO VAN DE DAG 11 - CURACAO

2011-12-03T16:04:00.000+01:00

"HET BAAT NIET OF MEN HARD LOOPT, MEN MOET OP TIJD VERTREKKEN"

Flamingo - Curacao

FOTO VAN DE DAG 10 - SAMOS

2011-12-02T09:25:00.000+01:00

"BETER 10 KEER VRAGEN DAN 1 KEER VERDWALEN"

Wat eten we vandaag? - Samos - Griekenland

FOTO VAN DE DAG 9 - CURACAO

2011-12-01T08:58:00.000+01:00

"EEN VREEMDE IS WELLICHT EEN VRIEND DIE JE NU NOG NIET KENT"

Trupiaal in de palm - Curacao

FOTO VAN DE DAG 8 - BONAIRE

2011-11-30T04:44:00.001+01:00

"WEES ZELF DE RUST DIE JE IN DE NATUUR WILT HEBBEN"

Slavenhuisje - Bonaire

FOTO VAN DE DAG 7 - NEDERLAND

2011-11-29T04:58:00.000+01:00

"WIE AAN NIETS GEHECHT IS, HEEFT GEEN VERLIES TE VREZEN"

Bollenveld in Flevoland - Nederland

FOTO VAN DE DAG 6 - KARPATHOS

2011-11-28T04:04:00.001+01:00

"GEEN GELD MAAR MOMENTEN VERZAMELEN"

Oude molens in het dorp Olympos - Karpathos - Griekenland

FOTO VAN DE DAG 5 - CURACAO

2011-11-27T10:39:00.000+01:00

"WIE VERRE REIZEN DOET KAN VEEL VERHALEN"

Seaquarium - Curacao

FOTO VAN DE DAG 4 - CURACAO

2011-11-26T00:05:00.002+01:00

"AL REIST MEN NOG ZOVER, HET LOT KAN MEN NIET ONTLOPEN"

Visverkoper op de drijvende markt in Punda - Willemstad - Curacao

FOTO VAN DE DAG 3 - KARPATHOS

2011-11-25T08:25:00.001+01:00

"BELEEF PLEZIER AAN HET REIZEN DAN ZAL HET LEVEN JE OMARMEN"

Ergens onderweg op het eiland Karpathos - Griekenland

FOTO VAN DE DAG 2 - MEGANISI

2011-11-24T08:45:00.002+01:00

"HET EINDPUNT KAN NOOIT ZO INTERESSANT ZIJN ALS DE WEG ER NAARTOE"

In het plaatsje Spartachori op het eilandje Meganisi - Griekenland

FOTO VAN DE DAG 1 - SAMOS!

2011-11-23T11:39:00.004+01:00

Aangezien we zoveel mooie foto's hebben gemaakt de afgelopen jaren, ga ik er dagelijks eentje op deze site plaatsen. Vandaag de aftrap met nummer 1!

"DE KUNST VAN HET LEVEN IS THUIS TE ZIJN ALSOF MEN OP REIS IS..."

Straatje in Pythagorion - Samos - Griekenland

OVER 55 DAGEN "READY FOR TAKE OFF"...

2011-11-19T15:24:00.005+01:00

Nog 55 dagen te gaan en dan is het weer zover... CURACAO! Ook dit jaar is weer voorbij gevlogen en voor we het weten vliegen we weer over de grote plas naar dat eilandje in de Tropen!

Dit jaar geen Chogogo, Morena of ander resort, nee we gooien het over een andere boeg en hebben een particulier appartementje gehuurd. De website van de verhuurders lezen wij al heel lang en zodoende hebben we de bouw van deze twee appartementen van begin af aan gevolgd. Als we op Curacao waren kwamen we er elke dag langs en het zag er hartstikke leuk uit. Dus toen we lazen dat de appartementen en, niet onbelangrijk, het zwembad klaar waren hebben we de stoute schoenen aangetrokken en dit leuke optrekje geboekt. En zeg nou zelf, dat ziet er toch helemaal niet verkeerd uit.......

NIEUWE WEBSITE!

2011-11-16T15:10:00.006+01:00

OP ONZE NIEUWE WEBSITE!

Eindelijk is ie er dan, de nieuwe website! Na 3 maanden tobben met onze oude website "gajemeeopreis" waren we het helemaal zat en hebben we besloten een nieuwe site te maken en zie hier het resultaat! De meeste berichten en foto's van de oude site zijn ook hier te vinden en we hopen dat er in de toekomst nog mooie reisverslagen en foto's zullen volgen! Te beginnen in januari, als we weer afreizen naar Curacao, maar daarover later meer!

Als je aan de linkerkant je mailadres invult bij "volg ons via email" krijg je automatisch bericht als we weer geblogd hebben! We hopen natuurlijk weer op vele reacties, net als bij de oude site ;-)

KARPATHOS - EEN EILAND VOOR RUSTZOEKERS - 2011

2011-08-05T16:22:00.013+02:00

Helaas zit onze zomervakantie voor dit jaar er weer op. Dit jaar hadden we het Griekse eiland KARPATHOS uitgekozen. Woensdag 29 juni, na een nacht vol noodweer reisden we af naar Schiphol. Door de stakingen in Griekenland hadden we van te voren al te horen gekregen dat we 2 uur vertraging hadden, iets wat in dit geval helemaal niet erg was. Nu was alle regen en onweer voorbij toen we om 5 uur in de auto stapten. Na onze auto weer voor 2 weekjes op P3 te hebben geparkeerd gingen we om 9.00 uur met de kist van Arkefly de lucht in om na 3 uur en 8 minuten te landden op de zonnige luchthaven van Karpathos. Ook hier geen gate maar de ouderwetse trap en bus. Het vliegveld is heel klein en omdat we het enige vliegtuig waren lagen de koffers gelijk op de band. Daarna op zoek naar de bus en de reis naar PIGADIA, het plaatsje waar we zouden verblijven, kon beginnen. Het was niet zover, 17 kilometer vanaf de luchthaven en vanuit de bus kregen we al een eerste indruk van het eiland.

HOTEL OLYMPIC

We hadden gekozen voor HOTEL OLYMPIC, een middenklasse niet te duur hotel. Het hotel ligt vrij hoog boven op de heuvel, dus we werden als eerste afgezet. We hadden een kamer op de hoogste etage gevraagd omdat daar het uitzicht zo mooi zou zijn. We kregen inderdaad een kamer op de 3^de en hoogste etage en dat uitzicht overtrof al onze verwachtingen: FENOMINAAL. Echt zo waanzinnig mooi over het plaatsje Pigadia en de lange uitgestrekte zee en de bergen rondom, echt super. Als je vroeg opstaat zie je zon heel mooi opkomen. Het ligt op loopafstand van het centrum maar voor mensen die slecht ter been zijn is het geen goede accomodatie, jemoet nl. een beste klim op als je 's avonds terug komt lopen. Het hotel is heel schoon en netjes maar verder viel er niet veel te beleven, ook bij het zwembad zag je weinig mensen, terwijl het er best gezellig uitzag. Het ontbijt (wat overigens zelfs voor Griekse begrippen niet veel voorstelt) wordt genuttigd in een serre met uitzicht op de tuin en het zwembad, echt een leuke locatie. Als je 's avonds wat later terugbent in het hotel, zo rond een uur of half 1 is er niemand meer bij de receptie aanwezig. Je sleutel ligt dan op de balie en iedereen kan 'm zo meenemen. Gelukkig kent Karpathos geen criminaliteit ;-)! Mensen op straat laten ook hun sleutels in bv hun scooter zitten. Als die dan in de weg staat kan iedereen die wil hem aan de kant zetten. Wat een heerlijke gedachte, ik zie het bij ons in Nederland nog niet gebeuren! Hieronder ons uitzicht!

KAART VAN KARPATHOS

KARPATHOS ALGEMEEN
KARPATHOS ligt in het zuidoosten van Griekenland tussen KRETA en RHODOS en is het op één na grootste eiland van de DODEKANESOS. Het is ongeveer 305 km2 groot met een lengte van 48,5 km en een breedte van 1 tot 15 km. Er wonen ruim 8.000 mensen waarvan 2.000 in Pigadia. Ooit waren er veel meer inwoners maar velen zijn geemigreerd naar Amerika, Canada en Australie. Het eiland is vrij welvarend doordat vele emigranten terugkeerden met vele dollars. Karpathos is één van de weinige eilanden die het oorspronkelijke Griekse karakter heeft weten te behouden en waar het massatoerisme nog niet alles heeft aangetast. Mede hierdoor en door de vriendelijkheid van de bevolking keren vele toeristen hier jaarlijks terug.

Het binnenland is zeer bergachtig met grote uitstekende rotspartijen, diepe dalen, bergvalleien en inhammen die voortdurend zorgen voor verandering van het landschap. De hoogste berg is de KALI LIMNI, 1215 meter hoog. De bergen lopen evenwijdig aan de kustlijn en vanaf de toppen is de zee altijd zichtbaar. De wegen zijn uitzonderlijk goed te berijden en om elke bocht heb je een ander adembenemend uitzicht. Het is erg rustig op de weg, je kunt hele stukken rijden zonder dat je iemand tegenkomt. Verder is het eiland vrij dor. 20 jaar geleden is het eiland door een bosbrand getroffen die helaas niet te blussen was. Het eiland is hier nooit helemaal van hersteld. Het is zo wie zo een droog eiland aangezien hier heel weinig regen valt.

Het eiland is vrij langgerekt en is te verdelen in twee delen, het ruige noorden met de dorpjes Mesochori, Spoa, Diafani en Olympos en het meer vruchtbare zuiden met de dorpjes Pigadia, Menetes, Arkasa, Finiki, Pyles, Othos, Volada en Aperi. Het Lastosgebergte is de scheiding tussen het noorden en het zuiden. Tot aan Spoa kun je rijden met een gewone auto. Wil je echter naar Olympos of Diafani (helemaal bovenin Karpathos) heb je een Jeep nodig. Ze zijn al jaren bezig een asfaltweg aan te leggen naar dit gedeelte van het eiland maar tot op heden is die nog niet klaar. In het zuidwesten ligt een eiland voor de kust, KASSOS. De vliegverbinding tussen Karpathos en Kassos is de kortste ter wereld, nl. 3 minuten! In het noorden ligt het kleine eilandje SARIA, afgescheiden van Karpathos door een klein "kanaal". Karpathos wordt omringd door zeeen. De KRETENZISCHE zee (zuidwesten), de LIBISCHE zee (zuiden) en de KARPATHIOTISCHE zee (noordwesten).

Karpathos is een wandeleiland bij uitstek. Er zijn veel wandelroutes met bordjes uitgezet en in de plaatselijke winkeltjes zijn ook boekjes met wandelroutes verkrijgbaar. De bewegwijzering voor de auto's is voldoende, het wijst zich eigenlijk allemaal vanzelf. Er lopen twee wegen dwars over het eiland heen en een kustweg rondom het eiland, alleen beneden nabij het vliegveld loopt de weg niet helemaal door, hier is nl. een stuk zandweg en we hebben eerlijk gezegd geen idee of je daar met een gewone auto overheen kan. De bovenste helft van het eiland (met de plaatsen Olympos & Diafani) is zoals eerder gezegd, alleen per Jeep te bereiken.
In juli en augustus waait de beruchte wind de MELTEMI over het eiland, deze is hard tot stormachtig. Dit is soms niet zo fijn. Zo waaide je bij ons zowat van het balkon af en ook op sommige stranden is het dan niet zo fijn toeven. Je ziet hier ook van die zogenaamde waaibomen, die groeien met de wind mee (net als de divi divi's op Curacao).

Kenmerkend voor het eiland zijn de vele kapelletjes die je echt overal ziet. Op de hoogste bergtoppen, in de diepste dalen en onmogelijke plekken vind je deze witte gebedshuisjes. Wat je ook veel ziet zijn Italianen, het lijkt wel of er hier meer zijn dan in Italië zelf ;-))

AUTO HUREN
Wij hadden voor twee weken een auto gehuurd. Het eiland is niet al te groot en als je alles wilt zien is 2 à 3 dagen huren meer dan genoeg, maar wil je echt vaker naar de mooiste stranden huur de auto dan langer. Wij hebben er nl. geen minuut spijt van gehad!. De auto hadden we een aantal weken voor vertrek geboekt via internet bij SUNNYCARS (330 euro voor 2 weken). Dit is de goedkoopste maatschappij om te huren, zeker als je het ruim van te voren doet (hoe later, hoe duurder) en de service is heel goed. De auto werd ook op tijd afgeleverd, dat hebben we ook wel eens anders gezien in Griekenland. Wat wel belangrijk is om te weten als je een auto huurt is dat je ALLEEN in Pigadia 3 tankstations vindt, op de rest van het eiland zijn ze NIET!

Hieronder een overzicht van de plaatsjes op Karpathos vanuit Pigadia naar het zuiden, via het zuidwesten naar het midden en via het oosten weer terug naar Pigadia.

PIGADIA (KARPATHOS-STAD)

Wij verbleven in het plaatsje PIGADIA, ook wel KARPATHOS-STAD genoemd en ligt in het oosten van het eiland. Het is het leukste en levendigste plaatsje van Karpathos. Pigadia ligt aan een schitterende baai met langgerekte stranden. Het hartvormige centrum is levendig, niet te druk met vele restaurantjes, tavernen, barretjes en terrassen waar het 's avonds supergezellig is. Overal aan de boulevard zijn trappen die verbonden zijn met de straatjes achter de boulevard waar je heerlijk doorheen kunt slenteren. Hier zijn vele kleding-, schoenen- en toeristenwinkeltjes, barretjes, restaurantjes en terrasjes, supergezellig! De boulevard is van 19.00 tot 24.00 uur autovrij. De ferryboot legt ook aan in het centrum van Pigadia, soms wel 2 x per dag. Het verkeer van en naar de boot moet wel over de boulevard, dus als er een boot komt kan het even druk zijn met verkeer.
De meeste huizen zijn gebouwd met het geld van Griekse emigranten uit Amerika. Volgens de oude verhalen was Pigadia de thuishaven van Poseidon, de god van de zee. Helemaal op het uiterste puntje van de heuvel ligt een heel erg mooi kerkhof. In elke plaats op Karpathos vind je van deze kerkhoven. Alle graven wijzen naar het oosten, waardoor alles er heel gestroomlijnd uitziet. Wat erg jammer is, is dat er twee grote moderne hotels zijn gebouwd in Pigadia. Dit past gewoon niet in de stijl van het eiland.
Wil je op Karpathos tanken, pinnen of naar de bank, dit kan alleen in Pigadia!

AMOOPI

AMOOPI is een lief plaatsje in een mooie baai waar je een prachtig uitzicht op hebt als je van Pigadia richting vliegveld naar het zuiden rijdt. Het ligt op 6 km van Pigadia en er gaat ook een bus naar toe. En slingerende weg naar beneden brengt je in dit dorpje. Je komt uit op een soort van pleintje, het centrum waar zich het mooie Agii Apostoli kerkje bevindt. De kust is hier echt prachtig en het toerisme is hier flink aan het groeien. Er zijn een drietal stranden en een aantal kleine baaitjes. Het belangrijkste strand is een prachtig zandstrand (Pera Ammos) en aan de andere kant is een kiezelstrand (Agios Apostoloi/Vlotsolakia Beach) wat begrensd wordt door steile rotsen die dicht tegen het strand staan (zie verder stranden). Er zijn vele barretjes, restaurantjes en taverna's om te bv te lunchen. CAFÉ AVRA is erg leuk. In Amoopi is een heel mooi wandelpad aangelegd waar je een heel mooi uitzicht hebt over de zee, de baaitjes die beneden liggen en het plaatsje zelf. Dit pad begint boven het Agios Apostoloi/Votsolakiastrand en loopt helemaal langs de kustlijn.

MENETES

MENETES is een bergdorpje op zo'n 8 km van Pigadia. Je rijdt een stuk de berg op en net voor je in het plaatsje bent kom je bij een oorlogsmonument. Je kunt hier een hoge trap op en dan kom je op een groot plateau waar ook een groot standbeeld staat. Hierboven heb je een geweldig mooi uitzicht over de baai van Pigadia, het kerkhof van Menetes en Menetes zelf. Het dorp is helemaal tegen een heuvel gebouwd en d.m.v. trappen kun je langs de huisjes lopen. Dit moet je echt eens doen, is erg leuk. Wij zeiden al, je moet hier geen postbode zijn ;-). Hier kun je ook het museum voor Volkskunst en Archeologie bezoeken. Als je door het plaatsje loopt heb je grote kans een vrouwtje tegen het lijf te lopen die je meeneemt naar het museum (toegang gratis, maar een donatie is altijd welkom). Hetzelfde geldt voor de mooie kerk die Menetes rijk is en die aan de rand van de afgrond ligt. De mevrouw die de rondleiding in het museum doet neemt je ook mee naar deze kerk. Het is echt te moeite van het bezichtigen waard en ze vertelt er interessante dingen over. Zo is ons verteld dat er in en rond Menetes maar liefst 45 kapelletjes staan! Vanaf de kerk heb je een heel mooi uitzicht op het plaatsje en kun je goed zien hoe alle huisjes tegen de berg geplakt zijn. Langs de doorgande weg in Menetes is een stalletje waar je typische producten van Karpathos kunt kopen. Als de Meltemiwind waait kun je hier je lol op. Je waait hier nl. letterlijk uit je panty! Hier zie je ook veel van de zgn. waaibomen.

ARKASSA

Als je Menetes uitrijdt en de weg blijft volgen kom je aan de zuidwestkust bij het plaatsje ARKASSA. Hier ligt het eiland Kassos voor de kust waar je een mooi zicht op hebt bij helder weer. Je vind hier het mooie zandstrand van AGIOS NIKOLAOS met zijn hoge golven. In het centrum van Arkassa is een museum wat beheerd wordt door de priester, Yiorgos Konstantinidis. In de loop der jaren heeft hij een bijzondere verzameling van opgravingen aangelegd wat zeker de moeite van een bezichtiging waard is. Als je de weg volgt langs Agios Nikolaos en je rijdt alsmaar rechtdoor rij je terug naar het zuiden, richting vliegveld. Uiteindelijk kom je bij een kerkje uit, AGIOS GEORGOS en het AGIOS GEORGOSSTRAND. Op sommige kaarten staat hier een weg aangegeven die aangeeft dat je door kunt rijden tot langs het vliegveld terug naar Pigadia. Helaas hebben wij deze weg niet gevonden (achteraf bleek onze kaart verkeerde info te bevatten, het bleek nl. een onverharde weg te zijn), dus moesten we het hele stuk weer terug rijden. Een goede taverna in Arkassa schijnt I KRITI te zijn. Deze vind je op de hoek van de weg naar het Agios Nikolaosstrand. Overigens hebben wij deze niet uitgeprobeerd.

FINIKI
Na Arkassa kom je in het liefelijke FINIKI, één van meest schilderachtige vissersdorpjes van Karpathos. Het is klein, heeft een strand en haventje voor de deur, er zijn 4 taverna's en, natuurlijk, een kapelletje bovenop de heuvel. Verder is er helemaal niks. Er wonen maar een paar families die werkzaam zijn in de visserij en in de taverna's. Op het pleintje staat een mooi monument van een boot met 7 mensen erin. Dit monument is ter nagedachtenis aan 7 mensen uit Karpathos die in de winter van 1944 het eiland van een hongersnood hebben gered. Deze mensen zijn met een bootje naar Egypte gevaren en kregen daar hulp van de Britse marine zodat ze terugkeerden met voedsel, kleding en medicamenten. Maak hier zeker een stop, is de moeite waard om mooie fotos te maken!'

PILES, OTHOS & VOLADA
Na Finiki kom je op een afslag naar de bergdorpen PILES, OTHOS en VOLADA. Deze weg is behoorlijk steil omhoog en naar beneden, maar wel heel erg mooi. In Piles vind je een kerkje met een waterbron waarvan je volgens de Grieken gek xf3f vruchtbaar kunt worden. Je vindt hier een leuk straatje met fotogenieke huisjes. Ook schijnt er een molen te zijn die je met een georganiseerde dorpentocht aandoet. Over Othos en Volada weet ik niet zoveel te vertellen. We zijn er doorheen gereden en wat ik me nog kan herinneren is dat er verschillende grote dure huizen stonden.

LEFKOS

Sla je niet af bij de afslag van de bergdorpjes, dan kom je, na een vreselijk mooie rit door de bergen met waanzinnige uitzichten, in LEFKOS. De weg tussen Arkassa en Lefkos vonden wij de mooiste van het hele eiland. Wat heb je hier vreselijke mooie uitzichten op een ruige kustlijn met fraaie inhammen en kleine verscholen baaien en strandjes. Ook kom je hier langs TAVERNA UNDER THE TREES, met een heel mooi uitzicht over de zee. Hier net voorbij staat een blauw bankje, erg mooi voor foto's. Uiteindelijk rij de hoog in de bergen en zie je heel diep beneden je Lefkos liggen. Uiteindelijk neem je de afslag Lefkos en dan kom je na een mooie weg uiteindelijk in het plaatsje aan. Het zijn hele smalle straatjes waar geen twee auto's langs elkaar heen kunnen. Er zijn leuke taverna's aan het strand en één van de leukste is FLISVOS, waar een paar tafeltjes aan de rand van de weg staan met uitzicht over het mooie strand. De lekkerste is onbetwist BLUE SEA RESTAURANT. Hier kun je vreselijk lekker eten maar het is ook erg druk! Het strand hier is echt het mooiste van heel karpathos (vinden wij dan) en we zijn er dan ook vaak geweest (is ongeveer 50 minuten rijden vanaf Pigadia).

SPOA & MESOCHORI
SPOA en MESOCHORI zijn twee dorpjes in het midden van het eiland en nog net te bereiken met de gewone auto. Wil je hoger heb je een Jeep nodig. In Mesochori zijn wij niet geweest maar hier is de opbrengst van de olijventeelt erg belangrijk. Hier is geen autoverkeer mogelijk omdat de straatjes te smal zijn. Het vervoer vindt nog steeds nog per ezel plaats. Spoa ligt erg hoog op de berg en hier ben je letterlijk in de wolken. De wolken hangen nl. vaak erg laag boven dit dorp en dat is een mooi gezicht als je aan komt rijden. Hier is het dorp ook autovrij.

AGIOS NIKOLAOS

Als je Spoa uitrijdt kun je een steile weg naar beneden rijden. Heel veel haarspeldbochten brengen je naar een heel klein dorpje AGIOS NIKOLAOS. De bootjes die vanuit Pigadia de strandentocht maken leggen hier ook aan. Er is een strand, een paar huisjes en 1 taverna. Het waait ook hier superhard, vooral op de punt waar je je auto moet parkeren. Was echt niet normaal! Maar ga hier wel kijken, is leuk!

KYRA PANAGIA
Vanuit Agios Nikolaos rij je weer richting Pigadia en dan kom je langs het beroemde strand APELLA (zie stranden). Om bij het strand te komen moet je van de bergweg af en een eind naar beneden rijden. Rij je echter door dan kom je op een gegeven moment langs een uitzichtpunt waar je een waanzinnig uitzicht hebt op dit strand. Als je de weg verder volgt kom je bij de afslag KYRA PANAGIA (als je vanaf Apella komt neemt je de tweede afslag, kom je vanaf Pigadia neem je de eerste afslag)!!! Deze mooie weg met prachtige uitzichten over zee, brengt je naar een lieflijk plaatsje met een heel mooi strand. Dit strand zie je in elke gids van Karpathos en is ook wel bekend als het strand met het rode koepeltje! Zie de kopfoto van dit reisverslag. Wil je mooie foto's maken van het koepeltje met het strand, ga dan wat drinken bij APPARTEMENTEN ACROPOLIS (kan vanaf 11.00 uur), superaardige mensen en wat zit je daar mooi. Hoog boven de zee met ook weer een waanzinnig uitzicht (sorry, ik blijf het zeggen!)

APERI
Het bergdorp APERI ligt vlakbij Pigadia (8 km). Als je de kustweg langs het strand afrijdt en je gaat alsmaar rechtdoor kom je hier vanzelf. Aperi is het rijkste dorp van het eiland en is ook weer tegen een bergwand geplakt. De huizen zijn hier ook met trappen te bereiken. Er is hier een taverna (heet iets met view, weet de naam niet meer precies) waar je een mooi uitzicht hebt, ook 's avonds.

DIAFANI & OLYMPOS

DIAFANI en OLYMPOS liggen in het noorden van Karpathos en zijn het beste te bereiken met de bootjes die dagelijks vanuit Pigadia vertrekken (zie excursies). Met de boot is het de veiligste manier om naar het noorden te gaan en de reis duurt zo'n 1,5 uur. DIAFANI is een havenplaats die eind vorige eeuw is gebouwd is door inwoners van Olympos. Hier meren de bootjes aan. Er is een haven waar verschillende taverna's omheen liggen. Als je in Diafani in noordelijke richting langs het strand loopt kom je bij het VANANDA STRAND. Deze wandeling duurt 45 minuten. Diafani betekent doorzichtig of helder en dat is de zee hier zeker, superhelder zelfs.

OLYMPOS, met de klemtoon op de eerste O is een bijzonder dorp. Door de hoge ligging hangen de wolken vaak heel laag maar wij hadden geluk, het was superhelder en geen wolkje aan de lucht. Met een bus ga je hier naartoe en dit kan geen pretje zijn (zie excursies)! Het ligt ongeveer 300 meter hoog en is gebouwd tegen een berghelling. De berg daalt aan één kant heel steil af naar de zee en aan de andere kant gaat hij via terrassen geleidelijk over in een vruchtbare vallei. Door de ligging was het dorp vroeger niet te zien vanaf de zee. Door de geïsoleerde ligging heeft het dorp eeuwenoude tradities kunnen bewaren. Gebruiken, taal en kleding zijn honderden jaren oud. De huizen zijn tegenwoordig wel in pastelkleuren geschilderd of met mooie patronen verfraaid. Vroeger waren hier veel molens, de meeste zijn nu vervallen maar een paar zijn er nog in gebruik. Hier loopt men nog in klederdracht en zijn er vele winkeltjes in de nauwe steegjes die allemaal met trappen met elkaar verbonden zijn. Er is nog een heel ouderwets bakkerijtje waar ze heerlijk broodjes verkopen en ook de Karpathos Donuts/Loukoumades, ook wel gekscherend door de Nederlanders oliebollen genoemd maar dan zonder krenten en met honing en kaneel. De fotoliefhebbers kunnen hun hart hier ophalen. Ook kun je hier zien hoe de huisjes er vroeger van binnen uitzagen. Kortom, ga op dwaaltocht door Olympos en waan je jaren terug in de tijd.

EXCURSIES OP KARPATHOS
Karpathos is zoals gezegd niet zo'n heel groot eiland en er is niet zo heel veel te zien of te doen wat betreft excursies. Een week vakantie is meer dan genoeg om dit eiland te ontdekken.
Zoals gezegd kun je zelf met de auto, op de scooter of op de 4-wheel off road scooter het eiland verkennen. Dit is en blijft toch de leukste manier en je kunt er zo lang over doen als je zelf wilt. Het OV (bus) is zeer onregelmatig op het eiland. Er rijden wel bussen (niet naar het zuiden) maar de tijden die op de borden vermeld staan moet je met een korreltje zout nemen. Er zijn ook fietsen te huur (5 euro per dag), maar door het bergachtige landschap is dit niet echt aan te raden. Al kunnen goed getrainde mountainbikers hun hart hier wel ophalen.

De volgende excursies worden via de reisorganisaties aangeboden, maar sommige ervan kun je ook zelf organiseren en dan ben je aanmerkelijk goedkoper uit. De genoemde prijzen dateren van zomer 2011. Wij hebben geen georganiseerde excursies gedaan.

KARPATHOS ANDERS inclusief een lunch ( 40,00 p.p. kinderen tot 12 jaar 20,00), bij deze excursie maak je een rondrit door het zuidelijke gedeelte van Karpathos en bezoek je verschillende dorpen, zoals APERI, OTHOS, PILES, ARKASSA, FINIKI, MENETES en MESSOCHORI.

STRANDENTOCHT, deze tocht maak je met een bootje vanuit Pigadia en je bezoekt 3 stranden, waaronder het mooie strand APELLA. Er wordt onderweg een bbq gehouden. Deze excursie kost via de reisleiding 30 euro p.p (kinderen 20,00), maar is veel goedkoper om zelf te boeken bij de bootjes in de haven. Daar betaal je nl. 15 euro voor dezelfde trip en voor de goedkopere variant zelfs 8 euro.
SARIA is een eiland wat net boven Karpathos ligt. De tocht per boot (2,5 uur) gaat eerst naar Diafani (om de mensen voor de Olympostour af te zetten) en gaat vandaar verder naar PALATIA op Saria. Daar vind je de resten van de antieke stad NISSIROS. Er is volop gelegenheid om te zwemmen, zonnen en snorkelen in het kristalheldere water. Voor de liefhebbers is er de mogelijkheid om door een indrukwekkende kloof te lopen naar het verlaten herdersdorp ARGOS. Een verrassende tocht naar een onontdekt eiland. De excursie kost 39,00 en voor kinderen 19,50.

OLYMPOS is een excursie die je zeker niet mag missen. Om half 9 vertrekken er 2 bootjes vanuit de haven van PIGADIA naar DIAFANI. Daar wordt je met een bus naar het bergdorp Olympos gebracht (zie omschrijving Olympos bij de plaatsjes). Deze excursie wordt bij de reisorganisatie aangeboden voor 39,00 (kinderen 19,50) en als je zelf boekt in de haven ben je 25,00 kwijt. Je kunt 's ochtends naar de haven gaan en dan een ticket kopen. Wij hebben gewacht op een dag zonder wind! Het enige wat je mist als je zelfstandig gaat en niet met een excursie is een 1 uur durende rondleiding door Olympos. Wij zijn geweest met de blauwe boot, de CONSTANTINOS M. Wij en anderen die geen georganiseerde excursie hadden geboekt werden met een gammele bus naar Olympos gebracht en ik kan je vertellen dat dat geen pretje was. De bus was nl. behoorlijk gammel en de versnellingsbak functioneerde al heel lang niet meer naar behoren. Als je dan door de bergen en langs de afgrond moet is dat geen pretje. Ik was ook vast van plan om met een taxi weer naar beneden te gaan, maar helaas reden er geen taxi's, dus moesten we weer in het busje. De chauffeur had zijn gedachten overal bij, behalve bij de weg en hij reed dus ook behoorlijk gevaarlijk de berg af. Richard zat voorin naast de chauffeur en die heeft de man even op zijn rijstijl gewezen en dat dat echt anders moest. Gelukkig ging het daarna een stuk beter. Wat was ik blij dat ik weer heelhuids beneden was. Misschien de volgende keer toch maar georganiseerd, haha! In Olympos heb je voldoende tijd om rond te kijken en daarna ook nog voldoende tijd in Diafani. Rond 18.00 uur ben je weer terug in Pigadia.
WANDELEN kun je op Karpathos heel erg goed. Er zijn in de winkels boekjes met wandelroutes te koop. Goede, stevige schoenen, water en een pet zijn geen overbodige luxe. Er is een leuke route van Pigadia naar Amoopi, van Menetes naar Pigadia en van Pigadia naar Aperi of Menetes.
De JEEPSAFARI was tijdens onze vakantie uit het programma gehaald, omdat er niet genoeg Jeeps op het eiland waren! Geen idee of deze weer gegeven gaat worden.

STRANDEN

Karpathos kent vele stranden en baaien, groot, klein, druk, stil, zand, kiezels met en zonder bedjes. Bij Amoopi hebben we zelfs een naakstrandje gespot, al staan er overal bordjes dat naaktrecreatie niet is toegestaan. Je kunt elke dag op een ander strandje liggen als je dat wilt. De bewegwijzering, zelfs naar de kleinste strandjes is goed. Je moet overal van de hoofdweg af om bij de strandjes te komen en soms is dat een eind dalen door de bergen. Om te SURFEN ben je op dit eiland ook aan het goede adres. In het zuiden rondom het vliegveld liggen een aantal surfstranden (o.a. VATHOS, VALIAS en MAKRIS GIALOS) compleet met surfscholen om les te nemen als je dit eens wilt proberen. Voor 2 strandbedjes en een parasol betaal je 6 euro, maar in Pigadia hebben we 5 euro betaald.

De mooiste en bekendste stranden zijn de volgende:

ZUID-/OOSTKANT:

De stranden van Pigadia, PIGADIA BEACH (vlakbij het centrum), AFOTI (bij Laminaki), AMMOS KSENONA (bij Maistrali) en VRONTIS BEACH (verste van het centrum), zijn zeker niet de mooiste van het eiland, maar als wij moeten kiezen dan toch Ammos Ksenona, dit ligt bij TAVERNA MAISTRALI waar je heerlijk kunt lunchen tussen de middag. Het is wel de Nederlandse enclave in Pigadia. Er hangt een Nederlandse vlag op het strand en de welkomstbijeenkomst van Arke wordt hier ook gehouden. Waterschoenen zijn hier aan te raden want er liggen vrij grote stenen/rotsen in het water. Als het hard waait is het hier niet fijn toeven. De wind waait nl. uit zee en kan behoorlijk frisjes zijn.

ACHATA BEACH ligt vlakbij Aperi en als je afslag naar het strand neemt moet je een saaie weg naar beneden rijden (ongeveer 20 minuutjes) voordat je er bent. Het is een kiezelstrand met 2 taverna's.

KYRA PANAGIA is een kiezelstrand in een leuk dorpje. Dit strand is bekend van het rode koepeltje wat je op bijna alle folders van Karpathos ziet. De weg ernaar toe is ook heel mooi! (zie plaatsbeschrijving Kyra Panagia).

APELLA heeft de naam het mooiste strand van Karpathos te zijn en is ooit uitgeroepen tot mooiste strand van Europa. Dat wij die mening delen kan ik nou niet direct zeggen. We hebben wel mooiere stranden gezien. Om dit strand ter bereiken moet je weer een eind afdalen door de bergen. De weg loopt dood en om daadwerkelijk het strand te bereiken moet je over de rotsen klimmen. Het strand bestaat uit grote stenen, dus neem je waterschoenen mee. Het water is er superhelder. Er liggen ook wat rotsen voor de kust waar mensen verwoed aan het snorkelen zijn. Wij hebben hier geen vissen gezien. Op de weg een stukje boven het strand is één taverna waar het best wel druk is.

AGIOS NIKOLAOS bij Spoa is een rustig strandje met 1 taverna waar ook toeristenbootjes uit Pigadia aanleggen.

Bij AMOOPI vind je mooie stranden, zowel zand als kiezels. Het grootste strand is PERA AMMOS, een zandstrand met een aantal taverna's en een bar, AVRA genaamd, waar ze heerlijke broodjes serveren en waar je heerlijk zit op een gezellig terras. In het verlengde van dit strand liggen ook nog MIKRO AMOOPI en KASTELIA BEACH.

Aan de andere kant van de heuvel ligt AG. APOSTOLOI/VOTSOLAKIA BEACH. Dit kiezelstrand ligt tegen een rotswand aan waardoor het hier vreselijk warm kan zijn als er geen wind is. Het is een heerlijk strandje en we zijn er een aantal keer geweest. Het is wel snel vol, dus ga vroeg. Je hebt hier waterschoenen nodig want het strand bestaat uit grote keien. Voor de kust ligt een rotseilandje waar je heen kunt zwemmen. Het is hier snel diep. Hierboven loopt ook het pad waar ik het eerder al over had bij de plaatsbeschrijving van Amoopi. Als je het pad volgt vind je vele strandjes en baaitjes.

WESTKANT:
AGIOS NIKOLAOS bij Arkassa is een heerlijk zandstrand als je van golven houdt. Die kunnen hier erg hoog zijn. Er is een taverna bij die zijn menu in buffetvorm aanbiedt. Het baaitje zier er leuk uit!
Het zandstrand van FINIKI is erg leuk en met zijn blauwe bedjes en rieten parasolletjes ziet het er ook heel lief uit. Het is ook niet zo heel groot. In de 4 taverna's kun je heerlijk lunchen tussen de middag!

In LEFKOS zijn meerdere stranden te vinden. Rondom het plaatsje kun je je hart ophalen. Eerst kom je langs POTALI en bij het plaatsje zelf ligt onze absolute favoriet GIALOU CHORAFI. Deze baai is zo vreselijk mooi. Waar je ook kijkt, je hebt een schitterend uitzicht. Het is het fijnste zandstrand van heel Karpathos, het water is zo helder dat je je in een zwembad waant (als het niet waait) en de zee loopt niet zo snel af. Hier zie je dus ook veel gezinnen met kinderen, ook omdat je hier perfecte zandkastelen kunt bouwen. Als er wind is zie zijn er wat golven, maar last van de wind heb je hier niet. Kortom, onze place to be! Als je door Lefkos heen rijdt kom je andere kant nog de stranden PANAGIAS LIMANI en FRANGOLIMNIONAS tegen, maar hier kan het heel erg hard waaien!

Er zijn nog veel strandjes aan deze kant van het eiland. Ze worden allemaal met bordjes aangegeven en het is nergens superdruk. Grote kans dat je er eens eentje helemaal voor jou alleen aantreft.

UIT ETEN

Pigadia kent heeeeel veel restaurantjes en het is best moeilijk om een keuze te maken uit het grote aanbod. Wij hebben er een aantal uitgeprobeerd en natuurlijk heb je op een gegeven moment je favoriete tentje gevonden. Op de meeste websites zul je lezen dat iedereen wegloopt met SOPHIA'S. Dat is een Nederlandse enclave waar je aan een tafel zit en ongeveer 2 cm naast je staat de volgende tafel. Om eerlijk te zijn vonden wij het verschrikkelijk. Je hebt totaal geen privacy en het eten wordt snel opgediend zodat de wachtende mensen zsm plaats kunnen nemen. Nee, dat is niks voor ons. Al zal ik vele vaste gasten nu voor het hoofd stoten, dit is onze mening!

Wij vonden MIKE'S heel erg leuk en we zijn daar ook een paar keer geweest. Je eet daar erg lekker en de bediening is heel leuk en gezellig. Het is een restaurantje in een klein straatje waar de tafeltjes kris kras doorheen staan. Echt een aanrader om eens te proberen. Naast Mike's zit SIRTAKI in een gezellige tuin. Daar hebben wij heerlijke giros gegeten.

Ons absolute favoriete restaurant zit aan de boulevard en is onbetwist MESOGEIOS. Hier eet je heerlijke mezes, de Griekse tapas. Er staan hier zoveel tapasgerechtjes op de kaart dat je niet weet wat je moet kiezen. Laat je daarom verrassen door Milas, de eigenaar. Hij zet je de lekkerste gerechten voor en ze laten je ook rustig eten. Echt een aanrader. Ga het gewoon eens proberen!

Een gezellig CAFFEETJE om na het eten nog even een afzakkertje te nemen is AGNATI in de bocht bijna aan het einde van de boulevard. Hier drink je lekkere koffies en cocktails. Maar ze hebben ook lekkere wafels en ijs. Ook op het pleintje in het centrum van Pigadia vind je leuke barretjes bv. POTPOURI en daar tegenover een echt Grieks cafeetje, waar je ook heel leuk zit.

EEN TIJD VAN KOMEN EN EEN TIJD VAN GAAN...
Helaas komt er na een heerlijke vakantie ook altijd weer het moment om naar huis te gaan. Nooit leuk, maar ja daar wordt niet naar gevraagd. Denk als je gaat aan een paar dingen. Ze zijn nl. op het vliegveld erg streng. De koffers worden stipt gewogen en als je zwaarder bent dan het aantal kilo's kun je dit er onherroepelijk uithalen. Onze extra kilo overbagage werd gelukkig door de vingers gezien, maar van velen moest de koffer open. Ook zijn ze erg streng op het meenemen van vloeistoffen. Je moet alles inleveren, zelfs mijn parfumflesje in het speciale vloeistoffenzakje werd kritisch onder de loep genomen. Over honing doen ze ook erg moeilijk. Heb je het in je handbagage, wordt het ingenomen, dus stop het in je koffer! Na al deze strenge controles konden we dan eindelijk vertrekken. Het was een heerlijk relaxvakantie waar we nog vaak aan terug zullen denken!

Tot slot nog wat praktische tips en informatie.
LIGGING: aan de Zuidoostkust van Griekenland tussen Rhodos en Kreta

OPPERVLAKTE: Karpathos beslaat een oppervlakte van 305 km2

BESTE REISTIJD: Mei t/m september

TIJDSVERSCHIL: 1 uur later

TAAL: Grieks, Engels en Italiaans

VISUM: niet nodig

REISTIJD: ongeveer 3 uur

VACCINATIES: Niet nodig

Boekjes over Karpathos zijn in Nederland niet te vinden. Je leest er alleen wat over in algemene boekjes over de eilanden. Op Karpathos zelf kun je een boekje (ook in het Nederlands) over Karpathos kopen. Hebben wij niet gedaan, was een ouderwets, beetje achterhaald boekje vonden wij.

GA EENS HEERLIJK RELAXEN OP KARPATHOS!!!

EEN DAGJE CRUISEN!

2011-06-26T20:19:00.000+02:00

Elke keer als we op Curacao zo'n grote cruiseboot zien liggen, vragen we ons weer af hoe het er daarbinnen nou uit zou zien. Niet dat we nou direct van plan zijn een cruise te maken, maar gewoon uit pure nieuwsgierigheid. Toen we laatst in de krant een oproep zagen staan voor de "Cruisedagen 2011" waarbij je een cruiseboot kon bezichtigen hoefden we niet lang na te denken en hebben we "geboekt", 18,50 p.p en je zou een rondleiding en lunch krijgen op het schip. Je kon zelfs kiezen uit verschillende soorten schepen. Onze voorkeur ging uit naar de Holland America line en wel het schip de Rijndam. Een behoorlijk schip met 13 dekken.

Zo kwam het dat we tweede pinksterdag in alle vroegte afreisden naar de Cruiseterminal in Rotterdam. We werden daar om 9.00 uur verwacht om om 9.45 uur in te schepen. Het schip was net teruggekeerd van een reis naar de Noorse Fjorden en de 1300 mensen waren bezig van boord te gaan. Daarna konden wij beginnen met inschepen. Jaja dat ging allemaal heel officieel. Je moest ook door de douane enzo. Het was echt superleuk om zo'n schip eens van binnen te zien. We konden ook de hutten bezichtigen omdat men bezig was deze schoon te maken. Het schip is van alle gemakken voorzien. Vele bars, restaurants, multi mediaruimte, fitness, spa, 2 zwembaden, casino, theater en nog veel meer. De lunch bestond uit een heus 3-gangenmenu. Dit was echt heel erg goed verzorgd. Rond half 2 hebben we het schip weer verlaten en konden de nieuwe passagiers inschepen voor een 2-weekse reis naar de Noorse Fjorden.
Het was een superleuke dag en zeker voor herhaling vatbaar. Maar een cruise maken? Nee, daar wachten we nog maar even mee. Misschien als we oud en grijs zijn...

De Rijndam

REIS-/FOTOVERSLAG VAN CURACAO 2011

2011-02-11T21:05:00.009+01:00

Lichtelijk grieperig door de temperatuursverschillen tussen hier en de Tropen, blik ik met weemoed terug op onze heerlijke vakantie op Curacao! Het is inmiddels bekend dat ik op ons resort niet kon bloggen, maar het blijkt dat men toch zeer nieuwsgierig is naar onze verhalen en foto's. Dus vandaar hier alsnog een verslag.

Trupiaal in de palm

KLIMAAT
De maanden voor dat wij vertrokken was het weer niet echt best op het eiland. Er is zo vreselijk veel regen gevallen en zelfs de week voor ons vertrek heeft het nog behoorlijk gespookt. We hielden ons hart eerlijk gezegd wel een beetje vast, maar ja, je doet er helemaal niks aan. Ik had in elk geval 2 paraplu's in de koffer gegooid, want we verbleven in een autovrij resort en om elke keer nat te regenen zagen we niet zo zitten. Of het nou aan de paraplu's heeft gelegen weet ik niet, maar vanaf dat de dag dat wij op het eiland zijn aangekomen heeft het bijna niet meer geregend!!! Gaat het spreekwoord: "ieder krijgt wat ie toekomt" dan ook voor ons op??? Het leek er wel op. We hebben echt nog nooit zulk mooi weer gehad. De regen die we hebben gezien is echt te verwaarlozen. De temperatuur was zalig, niet dat zweetweer en ook 's avonds bleef het goed. We hebben zelfs geen één keer onze lange mouwen gedragen. Ook nog nooit voorgekomen in januari. Dat er veel regen is gevallen kun je duidelijk zien. Het eiland is nog nooit zo groen geweest. Dat is echt prachtig. Er schijnen zich zelfs mangrovebossen te ontwikkelen. Sommige plekken waren ook nog behoorlijk nat. Dit blijkt allemaal nog uit de binnenlanden (kunuku) te komen. Daar kan het water maar moeilijk weg. De wegen zijn altijd erg slecht, maar nu was het echt een regelrechte ramp. Wat een gatenkaas, en dan bedoel ik meer gaten dan kaas! Je wilt niet weten hoeveel lekke banden er worden gereden. Soms zie je de gaten ook helemaal niet, zoals ik. Ik reed, met lage snelheid, door een plas en ja hoor, LEK! Maar volgens mij heb ik dit verhaal in een eerder blogje al uitgebreid verteld. Het is gelukkig bij die ene lekke band gebleven. Het wordt echt hoog tijd dat er wat aan de wegen wordt gedaan, hier wordt niemand vrolijk van. Maar ja, het is en blijft Curacao. Daar gaat het allemaal niet zo snel...

Strand bij Lions Dive

MORENA RESORT
Dit keer verbleven we weer in Morena Resort en het was weer supergoed allemaal. We hadden om kamer 1215 gevraagd en die was keurig voor ons gereserveerd. Toppie! We komen hier zeker nog eens terug.

Relax

Mooi uitzicht op de maan

Heerlijk zwembad

STRANDEN
Uiteraard zijn we weer veel naar het strand geweest. Heerlijk relaxen, daar heb je tenslotte vakantie voor ;-) Blauwbaai blijft absoluut mijn favoriete strand. Het is niet zover rijden en het is gewoon het heerlijkste strand op het hele eiland. Op 2 staat met stip PortoMari en daar zijn we dus ook een paar keer heen geweest.Verder veel naar Mambo en een keertje naar Lagun. Zie één van de vorige blogjes. Hier hebben we met de schildpad gesnorkeld en nu kan ik ook eindelijk de foto van de megavis plaatsen! Lagun is ook een heerlijk strandje, maar niet voor elke dag! Dat het een relaxvakantie was blijkt wel aan mijn leesgedrag. Ik heb deze vakantie bijna 8 boeken uitgelezen, een absoluut record! Gelukkig is er een Bruna op het eiland, want ik had echt geen 8 boeken in mijn koffer gestopt, hihi! Op de stranden ook weer de nodige BN'ers gespot. Niet zoveel als er tijdens kerst en oud en nieuw op het eiland zijn, maar ze waren er wel. Jan Joost van Gangelen was aan het relaxen op Blauwbaai en de Nederlandse zwemploeg was aanwezig op Mambo.

Blauwbaai

En de lucht was blauw

Plaatjes van Lagun

Big man with big fish

UIT ETEN
Ook op culinair gebied weten we weer wat er allemaal te koop is op het eiland. We hebben het ons weer goed laten smaken. Uiteraard alle favoriete restaurantjes afgeweest: De Kleine Wereld, Landhuis Brakkeput Mei Mei, Hemingway, Perla del Mar, De Heeren, maar dit keer ook naar een nieuw restaurant geweest waar Barry en Manouk ons mee naar toe hebben genomen: El Gaucho. Wat een leuk ding is dat. Een ontzettend mooi uitzicht over het eiland en erg lekker eten met inbegrepen een bezoekje aan de saladebar, hmmmmm was erg goed. Het is weer afkicken nu we thuis zijn...

Eens hebben we ze gegeten, maar dat doen we nooit meer...

Banaantjes

IJSJES EN FROZEN CAPPUCHINO'S
Bovenstaande artikelen hebben we erg veel gesnoept. Richard de frozens en ik de ijsjes. Dij Don's icecreamshop in het Riffort waren we vaste klant. Als je daar zit met zo'n ijsje/cappu in je hand heb je een echt vakantiegevoel.

Frozen cappucino's

GEZELLIGHEID MET DE BAKKERTJES
Het was heerlijk om weer gezellig bij te kletsen met Barry & Manouk en te knuffelen met Max en Brit. Wat een lieve dushi's zijn het toch (oké, niet altijd Manouk, haha)! Wij hebben in elk geval erg van ze genoten en hun volgens mij van ons. We werden elke keer met gejuich begroet als ze ons zagen en dat is wel heel erg leuk! We missen ze nu al! We hebben heerlijk bolo gegeten (zie eerdere blog), gebbqt, uit eten geweest, frozen cappucino's gedronken, de zwemles van Max en Brit bijgewoond, de kids op gehaald bij Dappere Dik (creche), kortom, we zijn volgens mij inmiddels wel een beetje oom en tante van deze dushi's.

Waterpret

Zwemles Max

Bolo op onze porch

ZWEMMEN MET DOLFIJNEN
Dit keer wilden we wel weer eens naar het Seaquarium. Dus zo gezegd zo gedaan. Het was er heel erg rustig aangezien er geen cruiseboat op het eiland was. Ze waren aan het verbouwen en dat was jammer. Het was een beetje rommelig. Ries vroeg of ik nog met dolfijnen wilde zwemmen. Volgens mij kon dat niet, we hadden dit nl. al vaker geprobeerd maar het is bijna altijd volgeboekt (je moet dit van te voren reserveren). Maar hij ging het vragen en toen kon het ook nog... Zo kwam het dat ik even later, totaal onverwacht, voor de derde keer met die beestjes in het water lag! Het blijft zo'n mooie ervaring. Dit keer hadden ze weer wat nieuws verzonnen. Ik noem het Dancing with the Dolphins, maar het was eigenlijk handjes geven. Superleuk. Er wordt vaak gevraagd hoe dat nou voelt zo'n dolfijn. Tja dat is heel moeilijk uit te leggen. Is het rubberachtig, hard, zacht? Nee niet echt zacht en idd een beetje rubberachtig. Het voelt machtig om zo'n beestje te aaien, een heel speciaal gevoel. Ik kan hier nog uren over vertellen, maar de foto's vertellen alles, nou ja alles, niet hoe het voelt natuurlijk. Daarom zou iedereen de kans moeten krijgen dit eens mee te maken!

Dancing with the dolphin

Liedje zingen

Als een speer door het water

Helemaal top

Seaquarium

RIDE FOR THE ROSES
Ook dit jaar was er weer de Ride for the Roses. De dag waarop het hele eiland, loopt, fietst of zwemt voor de kankerbestrijding. Dit jaar meer dan 4000 deelnemers!!! Barry en Manouk gingen met de kids achterop de easy ride doen, 10 km door het centrum, en Ries zoals altijd weer de 60 km fietsen. Toen werd er opeens het idee gelanceerd dat ik ook mee zou fietsen. Tja leuk, maar is er een fiets voor mij? Stomme vraag, natuurlijk was er een fiets voor mij, ze hebben niet voor niets een fietsenzaak ;-) Toen besloot Ries om ook mee te gaan met de easy ride, zodat we met z'n allen zouden fietsen (waarom hebben we dit niet eerder gedaan????) De zondag van de ride was het donker en grijs en we zaten nog geen twee minuten op de fiets en de regen kwam met bakken uit de lucht. Brrrr was wel ff koud. Dus maar ff schuilen in de auto en daarna naar de start, waar het weer begon te regenen. Het waren maar buitjes, maar genoeg om lekker nat te worden. Door de natte en gladde straten ging onze rit naar Willemstad. Door Punda, over de Pontjesbrug, een stukje Otrobanda en weer terug. Wat was het leuk, ik heb er echt ontzettend van genoten. De volgende keer ben ik zeker weer van de partij. En de regen... die mocht de pret echt niet drukken!

Schuilen voor de regen

Fietsen door de natte straten van Willemstad en over de Pontjesbrug

Met de welverdiende roos

Wij

IN STIJL NAAR HUIS!
Helaas kwam ook aan deze vakantie veel te snel een einde. Voordat we het wisten waren we alweer met Manouk en kids op weg naar Hato. Dat is een blijft zo'n rotgevoel, dat gevoel dat je weer naar huis moet. Eerst de koffers maar droppen, we hadden al ingecheckt. Maar bij de incheck wachtte ons een verrassing. Het was "our lucky day" zoals ons werd verteld. We mochten Premium Comfort terugvliegen. Dit is een soort starclass helemaal voor in het vliegtuig. De stoelen waren aanmerkelijk groter en we hadden bij 1 meter beenruimte. Wow, wat een genot! Toen we binnenkwamen werden we getrakteerd op champagne en bakken met nootjes en we kregen een heuse menukaart waaruit we ons eten konden kiezen. Zo kwam het dat we later een driegangendiner kregen voorgeschoteld. Had nog nooit eerder red snapper gegeten zo hoog in de lucht ;-)! We werden doodgegooid met drankjes, hete doekjes om je hadden mee schoon te maken enz enz. Het kon niet op in de star class! Krijg je normaal nog maar één keer eten bij Arkefly, wij kregen ook nog een heus ontbijt. Warme croissants en warme flensjes met verse warme aardbeien en nog een hele bak met vers fruit. Je kon ons bijna het vliegtuig uit rollen. Je komt er van de honger en dorst in elk geval niet om! We mochten ook als eerste het vliegtuig uit en we maakten ons al op voor de controle. Maar er was niks te zien. De hasjhond ontbrak en ook was er nergens een controle te bekennen. Nou ja, dan niet en dus gauw naar de bagagehal. Daar laggen onze koffers mét het Prioritylabel al op de band (nog een voordeel van de starclass) en snel door de bagagecheck. Zo kwam het dat we 20 minuten nadat we uit het vliegtuig waren gestapt al op weg waren naar de auto. Zo snel heb ik het echt nog nooit meegemaakt! Maar lekker is het wel.

Onze Dushi's brengen ons naar Hato

Uitgebreid buffet

Na het schrijven van dit verslag komt er dan echt een einde aan onze vakantie op Curacao. Gelukkig hebben we weer vele herinneringen opgedaan waar we nog heel vaak aan terug zullen denken en vele foto's die we we nog vaak zullen bekijken. Ondanks dat we niet veel hebben kunnen bloggen hopen we toch dat jullie ook hebben genoten van onze verhalen en foto's.

Tot de volgende vakantie, Ries & Mar

EEN WEEKEND VOL BOLO!

2011-01-23T21:59:00.002+01:00

Dit weekend staat vooral in het teken van de BOLO! Bolo betekent hier taart en aangezien Barry gisteren jarig was zaten we al vroeg aan de bolo. Om half 9 hadden de kids zwemles in de zee bij Wet & Wild en Manouk had de bolo meegenomen. Zelfgemaakte appeltaart en het was heerlijk.

Daarna zijn Ries en ik naar Westpunt gereden en hebben verschillende strandjes bezocht. Bij Grote Knip waren de sporen van de hevige regenval van de afgelopen maanden nog goed zichtbaar. Vele sporen waar het regenwater zich een weg heeft gebaand en alle parasols die her en der over het strand verspreid lagen. Zonde, dit moeten ze maar gauw herstellen. Ook wilde ik nog langs bij Playa Lagun. Een prachtig baaitje verscholen tussen de rotspartijen. Eerst hebben we boven bij de Bahia Beachbar wat gedronken. Wat een geweldig uitzicht heb je daar zeg. Rond 12 uur kwamen de vissersbootjes terug met hun " Catch of the day". En die was megagroot! Helaas kan ik geen foto's plaatsen, maar naderhand in het fotoverslag komen die foto's zeker voorbij. De vangst bestond o.a uit een grouper (schrijf je dat zo) van ruim 20 kilo, een barracuda en nog veel meer. Indrukwekkend om te zien. Wij weten dat als de vissersbootjes terugkomen ook de zeeschildpadden meekomen. Er huizen er 3 en ze weten dat ze eten krijgen als de bootjes terug zijn. Dus wij naar beneden en inderdaad binnen no time kwam er een schildpad aan. Wij als een gek de duikbrillen uit de auto gehaald en gaan snorkelen met die schildpad. Oh wat was dit een vreselijk mooie ervaring zeg. Volgende week nog een keertje terug en dan met de onderwatercamera!

Daarna teruggereden naar Willemstad voor een verlate lunch bij Pleincafé Wilhelmina. 's Avonds zijn we uit eten geweest met Barry en Manouk bij El Gaucho en dat was echt superlekker. We hebben een hele gezellige avond gehad, die werkelijk is omgevlogen!

Vanochtend zouden Ries en Barry alweer vroeg gaan fietsen, maar een buitje gooide roet in het eten. Dus toen maar lekker uitgeslapen. Inmiddels was de zon weer gaan schijnen en kwamen De Bakkertjes bij ons in het resort zwemmen. Eén keer raden wat ze bij zich hadden??? Juist: BOLO! Dus eerst maar weer aan de taart gegaan en daarna de calorietjes er weer afgezwommen ;-)

Inmiddels zitten we weer bij De Bakkertjes voor de bbq. Ach het is tenslotte vakantie en we hebben het gezellig! We maken ons op voor weer een gezellig avondje! Voor jullie in Nederland zeg ik welterusten, want het is al bedtijd voor jullie (22.45 uur). Hier begint de avond pas, het is kwart voor 6! Tot de volgende keer maar weer, wij genieten nog ff door!

ZON, ZEE, STRAND, GIRLPOWERRR, MAAR OOK EEN BUITJE!

2011-01-20T21:56:00.001+01:00

Eindelijk weer eens een verhaaltje vanuit de Tropen. Helaas zal het zonder foto's gepaard gaan, want het lukt helaas niet om vanuit ons resort te bloggen. Ze hebben daar een Amerikaanse virusscanner die alles van weblog blokkeert, er schijnt teveel sex op te staan zegt de melding!!! Volgens mij heb ik daar toch nog nooit over geblogd (en daar zit ook niemand op te wachten... hahaha) Heb van alles geprobeerd om deze scanner te omzeilen, maar helaas dat krijgt deze wizzkid helaas niet voor elkaar ;-)

Tot nu toe vermaken we ons uitstekend. Elke dag stralend mooi weer en dus al veel aan het strand gelegen (mambo, Blauwbaai en PortoMari hebben we inmiddels al bezocht). PortoMari was een heel avontuur. Richard en Barry zouden daar op de fiets heengaan, Manouk met de kids in de auto en ik in onze eigen auto. Door de regen van de afgelopen maanden zijn de wegen hier vreselijk slecht. Dat is normaal al het geval, maar het is nu echt droevig. Het lijkt wel een gatenkaas. Maar ik mocht niet klagen en was bijna bij PortoMari toen het noodlot toesloeg. Ik reed door een plas en daaronder zat een grote kuil. Ik voelde het direcht, LEKKE BAND! Balen balen balen, helemaal in mijn eentje ergens in the middle of nowhere. Eerst de mannen gebeld, maar die waren bij lange na niet in de buurt. Toen Manouk gebeld. Die was inmiddels al op het strand maar is toch gelijk gekomen. Met haar basiskennis zijn we begonnen de band te verwisselen. Toen we het klusje bijna hadden gefixed belden de mannen waar we toch stonden... Weer uitgelegd en meteen daarna, toen we het laatste boutje aandraaiden kwamen ze de bocht omfietsen. Hoe toevallig... Volgens mij hebben ze staan wachten tot we klaar waren. Maar we hebben het toch maar mooi voor elkaar gekregen, als dat geen GIRLPOWER is...

Vanochtend zijn we naar Willemstad gegaan. Heerlijk gezeten op de Handelskade en geshopt. Was nl. van de week stapelverliefd geworden op een tas (mijn tassentik kent helaas geen grenzen en Richard zag de bui al hangen natuurlijk) en tja, vandaag ben ik 'm maar wezen kopen, stel je voor dat ie volgende week weg is, dat kan natuurlijk niet ;-) Daarna nog even bij Mambo Beach neergestreken en toen kwam de donkere lucht eraan. Het begon keihard te regenen. Vandaar dat ik nu bij Manouk achter de PC zit om dit verhaaltje te typen! Maar ik zie dat het alweer opklaart, dus het wordt weer tijd om naar buiten te gaan.

Tot de volgende keer maar weer!

EEN HELE LANGE REIS...

2011-01-16T21:51:00.002+01:00

Eindelijk, we zijn weer op ons geliefde eilandje. Het was weer een lange reis. Het begon met 2 uur vertraging en door de harde wind duurde de vliegreis maar liefst bijna 11 uur. Ries had geen kind aan mij deze reis. Had op Schiphol nog snel een boek gescoord die ik al heel lang wilde lezen en dat boek was dus uit toen we landden op Hato!!!

We kwamen laat aan in het appartement, rond half 11 Curacaose tijd (het is 5 uur vroeger hier), dus al met al waren we 22 uur in touw voordat we hier best wel moe ons bed in rolden! Inmiddels al weer fris en fruitig op en het zonnetje schijnt.

De feeling hebben alweer helemaal te pakken! We hebben net de auto opgehaald en inmiddels zitten we bij Barry en Manouk aan de koffie. De reden dat ik achter de computer van Manouk ben gedoken is dat ik in het appartement geen verbinding krijg met deze website, op de een of andere manier is deze geblokkeerd. Dat is erg jammer aangezien ik dan jullie ook niet op de hoogte kan houden van onze avonturen. Ik ga het vandaag nogmaals proberen, maar anders zal ik helaas hier niet zoveel verhalen schrijven als anders. Jammer jammer jammer. Familie en vrienden zullen af en toe wel wat lezen op hyves/facebook en als ik weer bij Manouk ben zal ik proberen hier weer een verhaaltje te schrijven.

Zo dit was het voor nu, we gaan nu genieten!

Ayoooo

EN DAT IS ZES...

2010-08-11T13:52:00.000+02:00

In het vorige blog konden jullie alles lezen over de afkickverschijnselen en de heimwee die we nog steeds hadden naar onze favoriete bestemming. Wat een nare gevoelens zijn dat toch. Men begon ook alweer aan ons te vragen, gaan jullie weer in januari? Hebben jullie al geboekt? Het antwoord was nee, we zijn tenslotte net terug! Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en zo langzaamaan begon ik toch maar weer eens op het WereldWijdeWeb te speuren naar leuke aanbiedingen richting te Tropen! Nou ja, langzaamaan… ik begon afgelopen dinsdag te speuren en ik kwam eigenlijk gelijk al iets heel interessants tegen, zo interessant zelfs dat het het overleggen waard was. Dus ik heb het 's avonds in de groep gegooid en zelfs Ries was meteen enthousiast. Nog wel even verder gekeken, maar we kwamen toch steeds weer bij DE aanbieding uit. Wat gaan we doen… gelijk boeken of een dagje wachten??? Na enig gedimdam besloten om gelijk te boeken. En wat een mazzel dat we dat gedaan hebben want een dag later was de aanbieding weg…

Dus… YEAH, ONS ZESDE BEZOEK AAN HET EILAND IS IN JANUARI EEN FEIT!!!

Wat een zalige gedachte en de heimwee is dus gelijk een stuk minder. We gaan weer aftellen. 15 januari vertrekken we voor 21 dagen naar MORENA, dat is hetzelfde, waanzinnig mooie resort waar we afgelopen januari ook hebben verbleven. Dus dat wordt weer genieten! Nog 5 maandjes…

AFKICKEN EN MIJMEREN...

2010-07-26T13:47:00.001+02:00

Alweer twee weken thuis! Je wilt niet weten hoe vaak onze gedachten inmiddels zijn afgedwaald, terug naar Curacao. Als iemand vraagt wat ik wil drinken, heb ik al heel vaak het woord "Awa" (water) kunnen inslikken. Tijdens het boodschappen doen laat ik nog geregeld het woord "Danki" (dank u) vallen. De mensen zullen wel denken, hahaha. Zouden we dan stiekem al een beetje ingeburgerd raken in de Curacaose cultuur? Je zou het haast denken. De vraag hoe het zal zijn daar helemaal te wonen spookt ook al zolang door onze hoofden. Veel mensen zeggen "DOEN"! Maar ja, als je daar moet werken is het ook heel anders dan vakantie vieren. Een jaartje zou ik het eerst wel willen proberen. Zou het er ooit van komen??? We blijven mijmeren…

VIA BONAIRE ÉN DE AZOREN NAAR AMSTERDAM...

2010-07-11T13:41:00.000+02:00

Tijdens de vliegreis van afgelopen nacht heb ik ontzettend veel titels verzonnen voor dit blog, zoals "2 voor de prijs van 1", "Zeg maar nee, dan krijg je er 2" en "Vliegreis met hindernissen"! Afijn laten we bij het begin beginnen. We werden achterlijk vroeg opgehaald gistermiddag bij Chogogo, ons resort. Al om 12.30 uur terwijl we pas om 17.15 uur gingen vliegen. We dachten, ach er zal wel een grote bus komen die nog het halve eiland moest overcrossen om iedereen op te halen, maar nee hoor, gewoon een kleine minibus die in één ruk doorging naar het vliegveld. We waren daar al om 13.15 uur, de incheckbalies waren bij wijs en spreken net een minuut open. Nu is er op het vliegveld van Curacao niet heel veel te beleven, zeker niet als je door de douane bent. Dus we zijn in het eerste het beste tentje met airco gedoken en zijn daar een tijd blijven zitten. Daarna bij een sportbar de eerste helft van de troostfinale tussen Duitsland en Uruguay gekeken. Toen toch maar naar boven gegaan en daar de tweede helft gekeken. Ons vliegtuig was keurig op tijd geland en ook wij zaten er keurig op tijd in, we zouden een tussenlanding hebben op Bonaire, dat was bekend. Maar zoals jullie weten inmiddels is dat maar een kwartiertje vliegen. We waren daar rond half 6 en de stop duurde al met al een uurtje. De vliegreis naar Nederland zou 9 uur en een kwartier bedragen. Yes, dat betekende veel eerder dan de verwachte aankomsttijd. Nu zouden we landen om 9.45 uur.

Nadat we ons geinstalleerd hadden in de door ons gereserveerde stoelen maakten we het ons makkelijk met een boek en de mediaplayer. Ik kreeg een raar voorgevoel. Heb ik wel eens vaker en meestal klopt zoiets wel bij mij. We waren ruim 3,5 uur in de lucht toen er uit de cockpit de vraag kwam of er toevallig een medicus aan boord was. Ojee, daar begon de ellende. Er kwam geen reactie uit het publiek. Toen de purser later nogmaals vroeg of er toevallig een dokter in de zaal was omdat men dringend advies nodig had voor een zieke patient aan boord bleek er vóór mij opeens toch een vrouwelijke interniste te zitten. Die heeft zich achter in de cabine gemeld en hebben we vervolgens zeer weinig teruggezien. Ik zat al te wachten op het omkeren van het toestel (jajaja, terug naar Curacao, dan kunnen we toch de finale kijken op het Wilhelminaplein!) Maar nee, er gebeurde niks! De man van de dokter, die voor mij zat, werd constant op de hoogte gehouden van de ontwikkelingen. Alle medepassagiers waren volledig onder zeil waren, behalve ik natuurlijk, ik had mijn oortjes wagenwijd openstaan. En ja hoor, ik ving iets op over een nood-/tussenlanding, maar HIJ mocht nog niks verder vertellen. Maar IK wel..., gelijk Ries wakker gemaakt, we hebben een tussenlanding, maar waar????? We zaten midden boven de grote plas! Inmiddels een paar uur later kwam het verlossende woord. Er ging een noodlanding komen en wel op DE AZOREN!!! Een eilandengroep midden in de Atlantische Oceaan even ten westen van Afrika (AFRIKA..., even doorvliegen en we waren live bij de finale!!!).

Zo gezegd zo gedaan, vanochtend 5 uur plaatselijke tijd landden we het militaire vliegveld van de Azoren. Heb ik altijd al een keer heengewilt, nu kan ik zeggen dat ik er geweest ben, hihi. We werden op het vliegveld opgewacht door allemaal toeters en bellen (volgens mij gebeurt daar niet zoveel, dus iedereen was staande bij, aktie in de tent). Brandweer met zwaailichten en twee gereedstaande ambulances met alle lichten aan die tot hun beschikking waren. Deze mensen kwamen via de achterzijde het vliegtuig in en hebben zich ontfermt over de patient en haar uiteindelijk meegenomen naar het ziekenhuis. Hier hebben wij (gelukkig) weinig van meegekregen aangezien wij helemaal voorin de kist zaten. En toen begon het lange wachten. We zagen ons daar al zo drie uur zitten. Er moest getankt worden, omdat het geen geplande landing was kwam er ontzettend veel papierwerk bij kijken en er moest vanaf Schiphol een nieuw vluchtplan komen. Uiteindelijk hebben we daar ongeveer 1,5 uur aan de grond gestaan, wat ons allezins meeviel. Toen konden we hopenlijk onze vlucht zonder kleerscheuren vervolgen. We moesten nog bijna 4 uur vliegen vanaf de Azoren. Maar dat ging gelukkig allemaal zonder kleerscheuren. Nou ja, zonder kleerscheuren, 2 tussenlandingen betekent 3 keer een landing en als je een beetje verkouden bent en je holtes dichtzitten is dat niet fijn. Tjemig wat heb ik last van mijn oren gehad. En nog zitten ze dicht!

Toch hebben we alle geluk van de wereld gehad hoorden we later van de purser. We zaten nl. op het randje, doorvliegen naar de Azoren of terug naar Bermuda. Ook één of ander eiland. Als we daar naar terug hadden gemoeten weet ik niet wanneer we thuis waren gekomen. Dan hadden we daar nl. moeten blijven omdat de vliegtuigcrew anders teveel vlieguren zou maken. En op Bermuda trek je niet maar zo een verse crew uit de mottenballen. Een geluk bij een ongeluk dus...
Uiteindelijk zijn we om 12.15 uur (na ruim 13 uur in dat toestel gezeten te hebben) geland op Schiphol. Pffft wat waren we duf zeg. Na het doorlopen van alle douaneperikelen kwamen we ff na drieën de deur binnenvallen waar een overgelukkige Joepie al op ons zat te wachten. Pip was in geen velden of wegen te bekennen. Gelukkig is alles weer goed gegaan deze reis. Zelfs de "Big Mama" is niet van haar sokkeltje gevallen en staat nu te pronken op de kast! Helaas vandaag geen foto's, die moet ik allemaal nog op de pc zetten.

Nogmaals iedereen bedankt voor het lezen van ons blog en voor de leuke reacties. Wie weet tot snel!

AYOOOOOOOO!

EFFE BIJPRATEN...

2010-07-08T13:33:00.000+02:00

Zo hier zijn we dan weer. Lastig als je niet kunt inloggen, want nu moet ik heeeeeeel veel vertellen over de afgelopen dagen. Laat ik beginnen bij dinsdag, de dag van de halve finale. We zaten samen met Leon al om even over 12 uur op het Wilhelminaplein en het was al erg druk (de wedstrijd begon hier om half 3). Maar de stemming zat er al behoorlijk in. Het was zooo warm, we hadden ons kookpunt al bereikt terwijl de wedstrijd nog moest beginnen. Leon en ik geloofden er niet erg in maar Barry en Richard waren vol goede moed. Na de eerste 1-0 ging het plein los om na de 1-1 weer een beetje in te kakken. Maar in de tweede helft werd het feestje compleet al was de eindfase nog behoorlijk spannend. Gelukkig hebben we gewonnen en gaan we naar DE FINALUHHHH! Het feest brak weer los, inclusief vuurwerk en de eerste auto's reden al toeterend door de straten. Toen wij naar huis gingen moesten we wel meedoen, want we werden van alle kanten toegejuicht. Ik hoop dat het lukt het filmpje hierover op deze site te plaatsen, anders alleen de foto's. Het is zoooo jammer dat we hier zondag niet meer zijn met de finale. We hebben nog overwogen bij te boeken, maar ja helaas wachten de verplichtingen weer...

Woensdag naar Mambo geweest met Barry, Manouk en de kids. Helaas weinig zon, maar dat mocht de pret niet drukken. Manouk en ik hebben nog geshopt en de mannen hebben De Tour bekeken bij Radio Dolfijn FM. Dolfijn FM is de radiozender van Curacao en heeft de gaafste werkplek die je je maar kunt wensen, een studio op het strand. Ik luister er in Nederland en op Curacao heeeel vaak naar en ben er in januari één keertje geweest om een kaartje van de 3JS op te halen. Nu verzorgd Barry hier het tourjournaal en afgelopen woensdag deed hij dat in de studio. Op de vraag of ik meewilde hoefde ik niet lang na te denken, NATUURLIJK!!!! Zo kwam het dat ik live in de studio getuige was het tourjournaal. Was erg leuk om mee te maken. Gelijk wat plaatjes geschoten natuurlijk terwijl DJ Egon aan het werk was. De DJ's zien er niet uit op het moment (sorry jongens) want ook hier is de actie "nicht verlieren ist nicht rasieren" een hot item, dus ze lopen allemaal met baarden rond. Je bent welkom in de studio om aan de baarden van Egon, Maarten, Rudy en Enrico te voelen. Nou dat heb ik maar niet gedaan...

's Middags zijn we naar het Riffort gegaan en daar een heerlijke frozen cappucino gedronken bij Don's. Ook maar wéér een paar slippers gekocht, maar dit keer voor mezelf. Ik hoop dat ik Nederland nog in kom zonder invoerrechten te betalen. Ik heb geloof ik voor de hele familie slippers meegenomen! Ook zijn we op zoek gegaan naar de zogenaamde Big Mama. Dat is een beeld van een Antilliaanse vrouw die we al langer wilden hebben. Nu hebben we er eindelijk eentje gekocht. Het is alleen een grote geworden. We hebben er nog niet echt over nagedacht hoe we die mee gaan nemen naar Nederland, maar ik denk dat de rugzak van Ries behoorlijk zwaar gaat worden...

Vandaag eindelijk gezwommen bij Grote Knip. We waren daar al vaak geweest, maar gek genoeg nooit gezwommen. Het was zoooo mooi en zoooo blauw. Je waant je in een zwembad maar je bent toch echt in zee. Het was echt genieten. De foto's die daar gemaakt zijn zijn helaas wat licht, maar dat komt doordat ik mijn onderwaterhuis erom heen had, jammer! Knip was de enige plek vandaag waar het zonnig was. De rest van het eiland ging gebukt onder een dikke wolkensluier. Richard heeft mij bij Mambo gedumpt en is zelf naar de winkel gegaan van Barry om met de mannen te kletsen. Daarna nog even naar het zwembad waar Willem, Petra & "Oma" ook aanwezig waren. Ries was weer het speelballetje van Willem. Lullig hoor, als hij nu iemand van zijn eigen postuur opzoekt... Maar het levert wel leuke foto's op... Met laatstgenoemden zijn we inmiddels al twee keer uit eten geweest en dat was heel gezellig.

Zo, ik geloof dat ik weer een beetje bij ben om jullie op de hoogte te houden. Ik wil iedereen langs deze weg ook bedanken voor alle reacties. Is erg leuk en dan weten we dat we het niet voor niets doen. Morgen ons laatste dagje en zaterdagavond vliegen we weer richting Nederland waar we in de loop van zondag hopen aan te komen!

Drukte op het Plein

Barry, Leon & Richard

Feestje

Mambo

Dolfijn FM

Grote Knip (het grote blauwe "zwembad")

Met de Verboompjes!

BLAUWBAAI EN DE ONDERWATERWERELD

2010-07-05T13:15:00.000+02:00

Vandaag een heerlijke dag. De zon stond al vroeg aan de hemel en om half 8 lag ik al in het zwembad. Om half 10 lagen we op mijn favoriete strandje, Blauwbaai. Het was er zooooo fijn. We hebben echt genoten van zowel het strand als van het grote aquarium. Ik ga er niet teveel over zeggen, kijk maar naar de foto's dan snap je het wel...

Zonnebaden op de vlonder in zee

Jacques Cousteau is er klaar voor

Samen te water, met beslagen duikbril haha! (ja ik heb er wel in getufd!!!)

Het grote aquarium

Echt genieten

Hahaha uit de hangmat gevallen

Nieuwe poging

Lunchen met de voetjes in het zand

Heerlijke broodjes

Net als thuis

Genieten van de cocktails en het strand (wat vervelend!)

Dit was een fotoverslag van een dagje uit ons vakantieleven. Wat hebben we het slecht hé? Vind je het gek dat we zaterdag ABSOLUUT NIET naar huis willen!!!!!!!!!

EEN DAGJE BONAIRE!

2010-07-04T10:39:00.000+02:00

Donderdag 1 juli. Om 4.30 uur loopt de wekker af! Help wat een onmogelijke tijd in de vakantie. Om 5.00 uur zitten we in de auto op weg naar Hato airport. Als we daar rond half 6 arriveren is er al enige activity, maar inchecken kunnen we nog niet voor onze vlucht die om 7.00 uur zal vertrekken. Gelukkig duurt het niet al te lang, maar dan krijgen we te horen dat we 2 uur vertraging hebben. Oh nee hé, zijn we daarom zo vroeg opgestaan. Maar ja, je kunt er niks aan doen, dus wachten, wachten en nog eens wachten. Eindelijk was het 9.00 uur en zaten we in het vliegtuig. Niet zo'n kleintje, maar een behoorlijk toestel met heel weinig passagiers. In 10 minuten stonden we op Flamingo airport op Bonaire. Wat gaat dat snel zeg, 10 minuten, ik zit in Nederland langer in de trein als ik naar mijn werk moet! Een retourtje Bonaire kost 70 euro, dus dat valt best wel mee. Aangekomen op Bonaire lopen we gelijk naar de autoverhuurbalie. De prijzen verschillen nogal. Budget wordt onze partij. We willen een kleine auto, maar daar kunnen we niet mee het Nationaal Park in. Er wordt ons een dikke Pick Up aangeraden. Die kunnen we huren voor 37 euro. In zo'n gave bak willen wij wel een dagje rijden, dus de keus is snel gemaakt.

Eindelijk kunnen we op pad. Als eerste naar het National Park. Je kunt daar 2 routes doen, grote van 35 km en de kleine van 24 km. Voor mij was het al snel duidelijk dat het de korte route werd. Het park is één steenbende. Na een kilometer had ik al genoeg van het gehobbel en gebobbel. Er was weinig te zien qua vogels e.d. Dat vond ik erg jammer. Zo wie zo vond ik het park niet zo bijzonder. Dus na 24 km hobbelen in een pick up was mijn kookpunt bereikt. Het had niet veel langer moeten duren, ik vond er niks aan en gelukkig deelde Richard mijn mening.

Toen via Rincon naar Kralendijk gereden. Kralendijk is een straat met allerlei winkels en daarachter loopt een soort boulevard met barretjes en restaurantjes aan het water. Dat zag er erg leuk uit. Zoiets zou je ook op Curacao moeten hebben. Verder is het klein en niet zoveel te beleven. Daarna naar de andere kant van het eiland gereden. Echt veel strandjes zijn er niet. Je kunt overal de zee in voor een duik. Bonaire is een paradijs voor duikers, maar echte witte zandstranden vind je er nauwelijks. Inmiddels waren we bij het Pekelmeer aangekomen. Hier wordt zout gewonnen en de witte zoutbergen zijn al van verre zichtbaar. Echt een heel mooi gezicht, dat blauwe water en die witte bergen op de achtergrond. Hier staan ook de slavenhuisjes waar vroeger de slaven in woonden. Je hebt de witte en de rode slavenhuisjes en oh wat zijn die dingen klein. Maar wel een mooi gezicht en je kunt er prachtige foto's maken.

Daarna door naar één van de weinige zandstranden van Bonaire, SOROBON. Dit is echt supermooi. Hier heb je echt zand waar je diep in wegzakt, dat vind je zelfs op Curacao nergens. Er staan een paar gave strandtenten. Het water is groenblauw en zoooo warm. We hebben nog nooit een zee gevoeld die zo warm is als daar. Het is heel ondiep en je moet heeeeeeel ver lopen om in het diepe te komen. Je mag, door de vele surfers, maar op een klein stukje zwemmen en dat is jammer. Hier wat gegeten en gerelaxed op een strandbedje.

Inmiddels waren we het eiland alweer bijna rond. Bonaire is echt heel klein. Ik had altijd een bepaalde voorstelling van Bonaire. In mijn gedachten wist ik precies hoe het eruit zag. Helaas bleek dit een te mooie voorstelling te zijn. Eerlijk gezegd viel het ons tegen. Maar daarom hebben we er absoluut geen spijt van dat we zijn gegaan. We hebben ons prima vermaakt deze dag. Bonaire staat nu in ons geheugen als het eiland van de cactussen en de ezels, deze zie je hier echt heel veel. Verder is het heeeeel stil, je komt heel weinig mensen tegen. Nu hoorden we van de locals dat het op het moment wel heel stil is (dat is het op Curacao ook, dus het zal aan de tijd van het jaar liggen).

Als afsluiting hebben we in Kralendijk nog een afzakkertje genomen aan de boulevard. Was echt heel leuk. Inmiddels was het al een uur of 8 en om 21.40 uur zouden we weer terugvliegen. Dus de auto weer ingeleverd en wachten op het vliegtuig. Dit keer wel een kleintje. We zaten als enige blanken met nog 17 anderen in het kleine kistje. Was even wennen hoor, het leek wel een stofzuiger als je het geluid van dat ding hoorde. Maar alles ging goed en na 15 minuten stonden we weer op Hato airport. Het was een geslaagde maar wel heel erg vermoeiende dag!

Het vliegtuig in!

Plek zat...

"Onze" Pick up

Gotomeer

Heeeel veel cactussen op Bonaire

Maar één leguaan gespot

De zoutbergen bij het Pekelmeer

Witte en rode slavenhuisjes (zoooo klein)

Sorobon

Beetje wazig, maar met deze "stofzuiger" gingen we terug!

FEEST, FEEST EN NOG EENS FEEST!

2010-07-03T10:02:00.000+02:00

Vrijdag 2 juli was één groot feest in de tropen. Om te beginnen was het DIA DI BANDERA (dag van de vlag), een nationale feestdag waarop iedereen vrij is en de winkels gesloten zijn. 's Ochtends is er een officiele ceremonie op het Brionplein in Otrabanda waar de vlag wordt gehesen en verder deze dag zijn er culturele activiteiten. Dit jaar viel deze dag samen met een ander groot evenement, het WK voetbal en de wedstrijd Oranje-Brazilie. De ceremonie van het het hijsen van de vlag werd er zelfs voor ingekort. Om 10 uur (de tijd dat hier de wedstrijd begon) moest het klaar zijn. Logisch, het hele eiland zat nl. voor de buis! Zo ook wij. Nee, we zaten niet bij Cinco, zoals beloofd in een vorig blog, maar bij Café De Buuren op het Wilhelminaplein. Barry, Ries en ik waren er al rond 8 uur en de eerste oranjefans hadden de stoelen vooraan al ingepikt. Gelukkig konden wij een mooie tafel bemachtigen. We moesten een aantal stoelen bezet houden omdat Manouk en Ed en Tonny wat later zouden komen. Pfffft, ik weet niet hoe vaak aan ons gevraagd is of de stoelen vrij waren. We zeiden al, als ze niet snel komen gaan we ze verkopen. 100 gulden per stuk (ja, we hebben hier de gulden nog!). Aangezien er op Curacao heel veel fans zijn van Brazilie stond er ook veel geel/groen tussen de oranje menigte. Gelukkig was oranje wel veruit in de meerderheid. Toen kon het feest beginnen. Na het eerste doelpunt van de Kanaries waren de Brasilfans helemaal uitgelaten, maar na het doelpunt van Oranje vielen ze een beetje stil en na de 2-1 heb ik helemaal geen kanariefan meer gehoord. De vuvuzela's aan Braziliaanse kant, die zich voorheen duidelijk lieten horen, deden er het zwijgen toe, terwijl de oranje vuvuzela's, bespeeld door twee Antilliaanse oranjefans steeds harder begonnen te spelen. Deze jongens hadden goed geoefend, want ze speelden er zelfs liederen op. De Braziliaanse fans die ervoor stonden moeten nu wel stokdoof, na ieder Oranje doelpunt werd er driftig in hun oren getoeterd. Twee Antilliaanse meisjes die waren uitgedost in het geel/groen zagen na de 2-1 dat hun ploegie het waarschijnlijk niet zou gaan halen. Waarschijnlijk zaten ze hier niet zo erg mee, ze gingen ff naar het toilet om even later in Oranje tenue weer tevoorschijn te komen. Dit tot grote hilariteit van de andere supporters. Na het eindsignaal barste ook hier het grote oranjefeest los. Iedereen ging compleet uit zijn dak, auto's reden toeterend door de straten. Wij wilden nog even naar het strand dus ook wij sprongen in onze oranje uitgedoste auto. Jawel, in Nederland doen we nooit zo gek, maar hier hangen er beesies en een oranje slinger in (zelfs in ons appartement en aan het balkon hangen oranje slingers, sssst)! Dus wij op pad, als er oranje fans langs de straat liepen (en dat waren er veel) of bij een kroeg stonden en ze zagen mensen met oranje in de auto zitten werd er spontaan gejuicht. Zo kwam het dat ook wij toeterend door de straten van Willemstad gingen. Het was geweldig, één groot feest. Wat een saamhorigheid.

Nog waren de feestjes voor deze dag niet voorbij want Barry had voor Manouk een surpriseparty georganiseerd. Volgende week is ze jarig, maar omdat er nu nog een aantal vrienden op het eiland zijn één dezer dagen weer naar Nederland vertrekken was de party vandaag. Manouk wist van niets en om 17.00 uur moesten we bij hun zijn voor een bbq! Natuurlijk zei ze dat ze wat in de gaten had, maar dat dit erachter stak had ze niet kunnen denken. Barry had het dan ook heel goed geregeld allemaal en Manouk was blij verrast. Het was een heel gezellig feestje.

Nu hebben jullie het verslag nog te goed van ons dagje Bonaire. Ik beloof jullie, die komt echt, maar niet vandaag. Daar moet ik ff voor gaan zitten want we hebben veel gezien. Ik ga nu Richard uit bed bonjoeren. De zon piept al door de wolken heen en we gaan een dagje strand doen vandaag. Een hele dag, want dat komt er weinig van door alle wedstrijden en uitstapjes. Maar lieve Valerie, eerst gaan we zometeen jou bellen. 13 jaar word je vandaag, wat een grote meid! Jammer dat we niet op je feestje kunnen zijn, maar dat maken we na de vakantie ruimschoots goed!

DE FEESTJES VAN VRIJDAG

Drukte op het Wilhelminaplein

Mar & Ed

Ries, Manouk & Barry

Richard en Ed halen zelfs de Amigoe (de krant van Curacao)

Barry is blij met de winst en wij ook!

BBQ

Met Marc en Barry

EFFE GEEN TIJD...

2010-07-02T00:13:00.000+02:00

Ooooooh, ik heb zoooveel te vertellen... Natuurlijk over Bonaire en de wedstrijd van vandaag, maar ik heb ff geen tijd om te bloggen. Druk??? Ach, wat is druk. Allemaal leuke dingen te doen buitenshuis en dan gaat het lappie niet mee hoor! Nu staan we ook weer op het punt van vertrekken, ook daarover later meer... Ik zei vandaag tegen Ries, de komende dagen ga ik alleen maar plat liggen op het strand, heb het gevoel dat dat er ook een beetje bij inschiet, en ik moet ook wel aan mijn kleurtje werken natuurlijk, haha!

STILTE VOOR DE STORM!

2010-06-30T09:39:00.000+02:00

Vandaag een kort blog want ik kan wel weer gaan schrijven dat het warm is en dat we naar het strand zijn geweest, maar dat weet inmiddels iedereen wel ;-) Dat is dus ook wat we gisteren hebben gedaan. Het was wel iets drukker op het eiland want er was een cruiseboot. Helaas niet de geijkte Amerikaanse toeristen die ik in januari op de foto heb gezet, dus er viel niet zoveel te lachen bij het mensen kijken. Nu en ik ben in afwachting van Manouk en de kids. We gaan een duikje nemen in het zwembad. De mannen werken zich in het zweet op de fiets, tja verschil moet er zijn nietwaar!
Dus, zoals gezegd, een kort blog vandaag maar het volgende blog zal een stuk langer zijn! Morgen gaat er nl. een grote wens in vervulling: DAN VLIEGEN WE EEN DAGJE NAAR BONAIRE!!!! We hebben er onwijs veel zin in. Om 7 uur vliegen we en 's avonds om 22 uur zijn we weer terug. Dus het blog over Bonaire zal pas vrijdag online komen! Hou de website in de gaten!

CINCO, DE (ORANJE)PLACE TO BE

2010-06-29T08:40:00.001+02:00

Tjonge, ik ben goed bezig om jullie op de hoogte te houden. Heb ik net het blog "Heet, Heter, Heetst" over het wereldwijde web geslingerd, hierbij gelijk alweer de volgende. Ik vind alleen wel dat er weinig gereageerd wordt hoor (hint)... Lezen jullie wel, of is het daar te warm voor...;-)?

Maar goed, nu de maandag. Die begon hier met veel bewolking. Was niet erg, want om 10.00 uur moesten we aantreden voor DE voetbalwedstrijd Nederland-Slowakije. Dit keer hadden we besloten om samen met Barry & Leon naar Cinco te gaan. Dat schijnt the place to be te zijn wat betreft het voetbal en daar komen ten tijde van de wedstrijden ook de live uitzendingen van Dolfijn FM vandaan. We waren vroeg, samen met een aantal andere fans. De deur zat zelfs nog dicht, maar ging al snel open waarna het al snel volstroomde met in oranje uitgedoste mensen. Het was er erg gezellig. Het "we zijn er weer bij en dat is pri-hi-ma" schalde met een oververdovend lawaai door de speakers! Na de 1-0 van Robben zat de stemming er helemaal goed in. Ik kan er nog veel meer over schrijven, maar de foto's zeggen denk ik genoeg. Een sfeerimpressie vind je hieronder! Vrijdag zitten wij om 10 uur weer bij Cinco, dat is zeker!

Na afloop in een file van oranjefans terug naar de ring. Helaas was het nog steeds bewolkt. Dus maar richting het Westen gereden, wie weet schijnt daar wel de zon. Eerst naar Centrum gereden, waar we een heerlijke appelflap hebben gekocht als lunch. Daarna naar de Bullenbaai maar daar was niet veel te zien! Toen het plan opgevat om naar villapark Fontein de rijden om het huis van Ed & Tonny te bekijken. Wat een prachtig huis. Ed heeft ons een rondleiding gegeven, echt super. Dat zou ik ook wel willen! Inmiddels was de zon beginnen te schijnen en werd het al snel weer bloedjeheet. Gelukkig wonen hun vlakbij vele strandjes, dus naar Daaibooi gereden. Het was er heerlijk rustig, omdat de meesten toeristen dachten dat het daar ook bewolkt zou zijn. Na een duik hebben we ons tegoed gedaan aan een vette hap bij Kees. Mocht wel een keer vonden we, want we hebben ons de hele vakantie netjes gedragen! Het was lekker, maar pffft, we zitten er nog vol van en het is toch al enkele uren geleden. Zometeen maar een lichte salade eten bij Zanzibar. Ik zie tot mijn schrik dat het alweer 8 uur is, dus ik spring gauw onder de douche en dan snel naar Zanzibar! Maar eerst nog ff snel wat foto's plaatsen... Ayo, tot gauw!

NEDERLAND-SLOWAKIJE @ CINCO

Richard & Leon

GOAAAAAALLLLLL!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Barry was al snel gevonden voor een interview bij Dolfijn FM

Vette hap bij Kees (erg hé? doen we maar 1 x hoor!)

HEET, HETER, HEETST...

2010-06-28T08:25:00.000+02:00

Oké oké, bij jullie is het heet en vallen de mussen zowat dood van het dak, hier is het ook heet, bloedheet. Gisteren, zondag, spande de kroon. Zo heet heb ik het hier nog nooit gehad en zelfs de Antilliaantjes klagen... Als je niks doet loopt het zweet al in stralen van je lijf en daarom heb ik superveel bewondering voor alle wielrenners die hier gisteren het Nationaal Kampioenschap hebben gereden. 120 km over het bloedhete asfalt was mega afzien. Na de streep heb ik renners gezien die niet meer in staat waren van de fiets te stappen, laat staan nog te lopen. Maar het was gaaf! Winnaar was Marc de Maar een profrenner in het Nederlandse peloton, maar sinds deze week rijdend voor Curacao om hier punten te behalen voor het WK in Melbourne. Dat is gelukt. Zaterdag winnaar van de tijdrit (Barry werd 3de, echt top) en zondag winnaar van de wegwedstrijd. Richard en Barry fungeerden als ploegleiders en reden achter hem aan. Marc die net een paar dagen op het eiland was had behoorlijk last van de hitte maar met 18 minuten voorsprong heeft ie het toch maar mooi gedaan. Na dit avontuur zijn we met z'n allen naar Hooks Hut gereden en hebben de overwinning van Marc gevierd met een Frozen Cappucino!

Daarna terug naar het resort en bij het zwembad gaan liggen, of beter gezegd IN het zwembad gaan liggen, daar was het aangenaam en kon je het uren volhouden. De Bakkertjes kwamen ook nog ff poedelen, op de fiets, my god waar ze zin in hebben! Maar het was gezellig en zo was er weer een leuke dag om voordat we het wisten...

Ries & Barry in de Ploegleiderswagen

Finish van Marc

Uitpuffen bij Hooks

Sportieve familie

STRANDHOPPEN...

2010-06-27T20:09:00.002+02:00

7.00 uur, het zonnetje schijnt alweer uitbundig en het is al erg warm. Snipverkouden begin ik aan dit verslag voor vandaag. Voel me niet helemaal top, maar we klagen niet! Je moet een verkoudheid eruit zweten zegt men altijd, nou dan moet het hier wel snel over zijn. Het zweet gutst hier nl. de hele dag van je lijf! Moeder wat is het heet, maar nogmaals, we klagen niet hoor hahaha! Vandaag is het zondag en zoals elders in de wereld is ook hier vandaag het Nationaal Kampioenschap Wielrennen. Ries is daar al heen, hij rijdt vandaag de "ploegleiderswagen", spekkie naar zijn bekkie dus. Ik ga straks met Manouk en de kids ook die kant op. Pffft, moet er toch niet aan denken om met deze temperaturen 120 km te fietsen.

Gisterochtend begon bewolkt met een buitje. We besloten richting Westpunt te rijden. Die kant op werd het al snel zonnig en onbewolkt en zelfs in de auto met de airco aan was het zweten. Eerst hebben we "roze kippen" (flamingo's) gespot bij Jan Kok, er stonden er behoorlijk veel. Daarna hebben we gehopt van strandje naar strandje. Playa Grandi, Playa Lagun, Grote Knip, Kleine Knip en uiteindelijk neergestreken bij Port Mari. Ook zijn we weer gestopt bij Playa Forti. Het befaamde restaurant waarover ik in januari een blog heb geschreven. Het blijft lachen daar hoor. Ries wilde er een tosti eten, maar zoals al vaker gezegd, ik eet daar niet, ga liever gewoon dood! Een tosti stond niet op de kaart, maar bij navraag werd ons gezegd dat een toostie (werd uitgesproken als toooostie) geen probleem was. Ries vroeg om een tostie Hawai, maar nee, dat hadden ze niet. Even later kwam de man terug met de mededeling dat ze toch wel een toooooostie Hawai hadden. Ik lag in een deuk. Het was een wit bolletje, die zo goed en zo kwaad als mogelijk was was platgedrukt, daartussen een hompje kaas dat niet gesmolten was en de Hawai (normaal ananas) bestond uit een plakje komkommer en tomaat! Haha, ik moest zo lachen maar Ries liet zich niet kennen en at zijn tooooostie Hawai braaf op!

Zo, genoeg voor vandaag, ik zweet me rot en het zwembad hier tegenover roept me en het ziet er te verleidelijk uit te negeren. Een frisse duik, daar ga ik de dag mee beginnen. Om half 10 staat Manouk voor de deur, dus ik ga gauw. Hou dit blog in de gaten, we hebben nl. een mega-gave excursie geboekt die donderdag gaat plaatsvinden. Nee, ik zeg er nog niks over maar dat het gaaf wordt weet ik zeker...

Flamingo's

Playa Grandi, waar je ook superverse vis kunt kopen

Knip

Playa Lagun

MEIDENAVOND

2010-06-26T23:57:00.000+02:00

Zaterdag alweer, al een week hier, wat gaat de tijd toch snel als je het naar je zin hebt. Inmiddels zijn in Nederland ook de tropische temperaturen bereikt, dus dan voelen jullie een beetje wat wij voelen, want heet is het hier ook. Erg heet, gelukkig hebben we het water om in af te koelen voordurend binnen handbereik. Alhoewel afkoelen, zowel het zee- als het zwembadwater is niet echt koel te noemen. Het is zalig. In januari is het echt koel, maar nu zeker niet! We zitten dan ook meer in het water dan op het land! Gisteravond hebben Ries en ik gekookt bij de Bakkertjes. Een pasta met zalm, pffft dat was zweten hoor, ben blij dat ik dat niet elke dag hoef te doen in deze temperaturen, maar het is allemaal gelukt.

Daarna hadden Manouk en ik een meidenavond. We zijn naar de bios geweest naar Sex & the City 2! Was leuk om hier een keertje naar de bios te gaan. Je koopt een kaartje en dan mag je naar binnen waar de zoete lucht van de popcorn je direct misselijk maakt. Dan gaat iedereen in de rij staan voor een megabak popcorn, 1,5 liter cola en wat er nog meer allemaal voorradig is. Ik bestelde 2 flesjes water en die mevrouw was verbaasd dat dat het enige was! Haha je wilt niet weten wat er allemaal die zaal wordt ingesleept. Je kunt ook gaan zitten waar je wilt en er is geen pauze, wat tot gevolg heeft dat er ook tijdens de film dienbladen vol etenswaar worden gehaald. Ik heb dat met verbazing gadegeslagen. Ook is het in de bios errug koud, dus ik was dolblij dat ik mijn jasje had meegenomen! Maar het was een erg leuke avond en toen ik terugkwam stond Ries op het balkon (nog net niet met de verrekijker) te kijken waar ik bleef. Hij had een mannenavond gehad. Video's van de Tour de France bekijken met Barry! Tja, ieder zijn meug...

Nu eerst eens een ontbijtje maken en dan eens kijken wat we vandaag weer zullen gaan doen.

Fijn weekend allemaal!

NEDERLAND-KAMEROEN 2-1

2010-06-24T20:48:00.001+02:00

Bij Chogogo!

ORANJEKOORTS!

2010-06-24T16:05:00.000+02:00

Inmiddels is het hier bijna 8 uur (jawel, we hebben uitgeslapen, haha) en het zonnetje schijnt al volop. Ook waait het weer en dat is fijn. De orkaan in de buurt van Mexico is voorbij en daardoor hebben wij de zon en de wind weer terug! Ook hier laait de Oranjekoorts op. Vanmiddag om half 3 plaatselijke tijd is het zover, dan mag Oranje aan de bak en staan ook hier alle tv's op scherp! Wij zijn er klaar voor, de oranje vlaggetjes hangen aan het balkon en in ons appartement en de oranje shirts liggen klaar. Of we die aandoen is nog de vraag, veeeeel te heet. Gelukkig heb ik nog een badpak met oranje erin! Waar we gaan kijken is nog even de grote vraag, maar dat we kijken is zeker. Waarschijnlijk gaat er een oud-collega die zich hier heeft gevestigd met ons mee. Dat wordt vast gezellig.

Gisteren hadden we een mooie zonnige dag. Richard, Barry en nog twee fanatiekelingen zaten om 8 uur op de fiets richting Westpunt en Manouk, de kids en ik reden rond half 9 richting Port Mari. Het was een heerlijk stranddag. De mannen schoven rond een uur of 10 ook aan en toen heerlijk gezwommen, in het zand gespeeld, gekletst enz enz. Tonny kwam ook gezellig langs, het was echt leuk!
Nu eerst ontbijten en dan eens bedenken waar de deze dag heen zullen gaan. Iedereen een sportieve wedstrijd gewenst!

Stranddagje Port Mari!

OPKLARINGEN

2010-06-22T09:15:00.001+02:00

Terwijl het zweet van onze ruggen gutst door een luchtvochtigheidsgraad van bijna 100%, maar weer een blogje om jullie op de hoogte te houden. Laten we beginnen bij gisteren. Zowaar zagen we de zon door de wolken heen piepen, dus als een haas in de auto geprongen op weg naar Blauwbaai. Daar nog een poosje van die zon kunnen genieten, maar helaas kreeg de bewolking al snel de overhand. Niet dat het koud was hoor, het is echt heel anders dan in jan/febr. Zo heet, dat wil je niet weten. En zoals ik al zei, vochtig door de vele regen. Maar toch heerlijk op het strand gelegen. Helemaal niet erg om met bewolking te beginnen. Rond een uurtje of 3 hadden we het wel gezien en we hadden besloten door de zoutpannen te gaan wandelen. Wij op pad, maar na een kilometer werd ik bang. Het is een pad, midden in een soort bos waar echt niemand was. Ik kreeg het Spaans benauwd. Toeristen worden middenin Willemstad beroofd en in hun buik gestoken en wij liepen daar in the middle of nowhere. Ik zag me daar al liggen, niemand die me ooit terug zou vinden. Ik ben als een haas teruggelopen naar de auto en dat doe ik dus NOOIT meer!

's Avonds uit eten bij De Kleine Wereld, het was heerlijk. Alleen was het ook weer zoooo warm. Ik kan er over het algemeen heel goed tegen, maar nu had ik het ook zwaar. Ik moest erg lachen om Richard. Z'n servet was nat van het zweet. Hij moet echt heel erg wennen. Ook een nadeel zijn de muggen. Daar word je echt helemaal gek van. Ik ben één grote muggenbult en jeuken, vreselijk. Wat een klaagzang hé en dat terwijl Curacao zoooo leuk is, hahaha!

Vandaag begon ook weer met een harde hoosbui. Daarna droog, maar wel erg bewolkt. Wij naar Willemstad waar het weer begon te plenzen. Van nijd hebben we een grote appelpunt naar binnen gewerkt aan de Handelskade en hadden we spijt dat we niet naar Griekenland zijn gegaan. Maar daarna begon het al snel op te klaren en werden deze gedachten weer snel naar de achtergrond verdrongen! Richard wilde nog naar de winkel van Barry, maar ik had geen zin, dus heeft hij mij bij het strand van Mambo afgezet. Je zag de wolken al gauw wegtrekken en de lucht werd helemaal blauw. Wat een geweldig weer, maar ook weer erg heet. De enige aangename plek was het water, wat heerlijk van temperatuur is (veel lekkerder dan in januari). Dus daar veel in vertoefd vandaag. Maar dat is ook verradelijk, want je verbrandt erg snel. Maar dat mocht der pret niet drukken, het was zaaaalig.

Nu bedenken waar we zo gaan eten, maar dat zal wel Hemingway worden denk ik.
Morgen staat er een dagje uit met De Bakkertjes op het programma. De mannen gaan fietsen en wij gaan alvast naar Port Mari waar de mannen later aansluiten! Nu eerst douchen maar niet voordat we een paar chill-foto's hebben geplaatst om te laten zien hoe slecht we het hebben!!!!

Chillen...

ROEPIE ROEPIE

2010-06-21T23:15:00.001+02:00

Wat we vandaag gaan doen? Een buks kopen om onze "wekker" af te schieten! We hebben weer last van een heerlijke vogel die het in zijn hoofd haalt om om 5 uur de hele buurt wakker te roepen! Als dat eenmaal gelukt is vliegt ie weer verder, op naar het volgende slachtoffer! Daardoor zit ik op het onmogelijke tijdstip van 6 uur dit blog te typen! Maar... er is hoop. In onze 30 kilo zware koffers heb ik ook oordopjes gestopt waar we morgenochtend maar eens gebruik van moeten maken!

Vandaag hopen we op een mooie dag. Ik zie behalve wolkjes, ook blauw aan de lucht, dus dat biedt perspectief! Ondanks de regen hadden we gisteren een hele gezellige dag. Eerst maar eens kennis gemaakt met Petra en Willem, die ik ken via deze website. Jaja ook voor sociale contacten is dit een goed medium. Inmiddels hadden we elkaar al veel via hyves gesproken, maar ontmoet nog nooit (en dat terwijl we 15 km van elkaar wonen, haha). Voor een ontmoeting moet je schijnbaar eerst de plas overvliegen! Binnenkort maar eens een avondje pimpelen, lijkt me erg gezellig!

's Middags eerst wezen lunchen bij Pleincafé en een rondje door Punda gelopen. Brazilie moest voetballen en velen hadden zich uitgedost in het geel/groen! Tja, de Antillen doen niet mee en Brazilie is ook een Zuid Amerikaans land, dus dan zijn er velen voor Brazilie. Een drumbandje probeerde op het Brionplein de donkere luchten de verdrijven met een hevig trommelconcert. Klonk echt heel gaaf! Daarna bij Barry en Manouk op de koffie en alle bestellingen dumpen, is onze tafel tenminste weer leeg. 's Avonds zijn we met z'n allen uit eten geweest in het Riffort en dat was supergezellig, maar ook erg lekker! Kortom, een geslaagde eerste dag. Terug in ons appartement hebben we de fles "champagne" ontkurkt die we als welkom hadden gekregen van het resort. Aangezien ik al weken geen alcohol heb genuttigd ivm afvallen was ik na een paar slokken al behoorlijk in de war, hahaha. Dus ik ben heel vroeg gaan slapen en heb nu eindelijk het gevoel uitgerust te zijn!

Inmiddels zijn er meerdere mensen uit de veren, het resort komt tot leven. Voor mij, in het zwembad, zijn 3 kerels weer kind geworden, haha geef ze een bal en het hek is van de dam. Wat ook opvalt is dat het erg benauwd is en er geen zuchtje wind is, de palmen hangen er zo slap als een vaatdoek bij! Dat maak je niet vaak mee hier! Ook komt er steeds meer blauw aan de lucht, nu maar hopen dat we straks heerlijk naar het strand kunnen. Eerst maar ff ontbijten! Tot snel!

De wolken wegtrommelen!

EEN NATTIG WELKOM...

2010-06-20T22:47:00.004+02:00

Vanochtend eerst ontbeten en de auto opgehaald. Het bleef een beetje spetteren maar we zagen ook blauwe lucht! Met zon vertrokken we richting de Albert Heijn. We zijn niet zo heel lang binnen geweest, maar wat zich op dat moment buiten voltrok schijnt toch zeer heftig te zijn geweest. Alsof er een tsunami over is getrokken, zooooooveel water. Hieronder een impressie hoe we naar huis "gevaren" zijn!

Water water en nog eens water...

Nee we zijn hier niet aan het bootje varen langs de rietkraag! We rijden langs de berm...

Of wij hier vrolijk van worden? Wat denk je zelf? NATUURLIJK NIET! Met dit takkeweer hadden we beter thuis kunnen blijven. De weersverwachting voor de komende dagen ziet er ook niet veelbelovend uit. Dus... allemaal keihard duimen dat de zon hier snel terugkeert, want dit is 3x keer niks!

ONS EERSTE NACHTJE INTO THE TROPICS

2010-06-20T22:28:00.004+02:00

Gisteren rond 7.15 uur vertrokken we naar Schiphol richting P3 (lang parkeren). Het was er druk, we waren zeker niet de enige die op reis gingen. Ries had mij er vast uitgezet met de koffers. En oh, wat was het kkkkkoud. Was echt niet dun aangekleed, maar 11 graden was niet lekker. Het duurde een tijdje voor Ries terugkwam, het was moeilijk een plekkie voor de auto te bemachtigen. Maar het is gelukt, dus toen de bus in naar de vertrekhal! Daar aangekomen wisten we niet wat we zagen. INCHECKCHAOS! Wat was er in hemelsnaam aan de hand? Toch geen aswolkje of zo? Stel je een lange rij voor, maar dan nog veeeeeel langer... Voor 6 vluchten 3 incheckbalies open, niet te geloven zo weinig. Ik dacht, dit gaan we niet redden in 3 uur tijd. De rij werd alleen maar langer en langer. Het was een ongeorganiseerde bende, ik kan niet anders zeggen. Uiteindelijk hebben we ruim 1,5 uur in die rij gestaan en we hadden notabene al ingecheckt. We wilden alleen maar van die koffers af! Eenmaal door de douane konden we gelijk naar de gate waar we tot onze verbazing geen rij aantroffen bij de securitycheck en gelijk door konden lopen het vliegtuig in. Eenmaal in het vliegtuig liepen we de eerste vertraging op, we moesten een uur wachten omdat de pipo's van de verkeersleiding in Engeland geen personeel hadden om alle vliegtuigen te controleren, ach ja, dat kon er ook nog wel bij. We hebben vakantie, pocco pocco! Uiteindelijk nog bijna 20 bijna minuten taxien naar de Polderbaan en toen konden we eindelijk vertrekken!

Klaar voor vertrek!

We hadden een superleuke crew in het vliegtuig. De piloot hield ons voortdurtend op de hoogte van de verrichtingen van het Nederlands Elftal. Hij heeft zelfs nog getracht om de radio met het commentaar van Jack van Gelder aan te zetten, maar er was meer ruis dan Jack. Maar je kon merken dat de echte voetbalfanaten thuis zijn gebleven. Op het doelpunt van Wesley werd erg lauw gereageerd. Beetje jammer, de piloot deed het leuk! We hadden een voorspoedige vlucht van zo'n 9,5 uur. De stoelen voor ons waren vrij, dus we hebben lekker ruim kunnen zitten, dat scheelt echt enorm. Het was wel erg fris in het vliegtuig, maar dat was snel over toen we eenmaal geland waren. In de slurf plakte je spijkerbroek al als een warme deken om je heen. Hier waren we snel door de douane, altijd fijn als je voorin het vliegtuig zit!

Gelijk het thuisfront ingelicht dat de kinders veilig en wel geland waren!

En toen was het wachten op de koffers. En ja hoor, die rolden weer als één van de eersten van de band. Weer mazzel dus, want ook bij de uitgang had zich nog geen rij verzameld. Het geluk is dus echt met de domme, hahaha! Manouk en de kids stonden ons op te wachten, het weerzien was zoooo leuk!

Snel in de auto voor een glas koel water bij Barry en Manouk thuis om daarna door te rijden naar Chogogo. Het was superwarm vandaag, dat vonden zelfs de echte Curacaoenaars en dat wil wat zeggen! We hadden weer dezelfde kamer gevraagd waar we al 3x eerder hebben gezeten, maar dan een verdieping hoger. Tjee, hadden we dat toch eerder gedaan. Wat een uitzicht zeg. Over het zwembad, de bar, een groot gedeelte van het resort en zelfs de zee, geweldig! Wees niet bang, hier houden wij het wel 3 weken vol!

Na wat gegeten te hebben zijn we vroeg ons mandje ingedoken, de 6 uur tijdsverschil eisten hun tol! Na een gevecht met de airco uiteindelijk in slaap gevallen. Maar dat ding is niet goed hoor. Het was al drama die aan te krijgen en als die aan was was het algauw freezing en kregen we het ding nooit meer uit! Toen die eenmaal uit was lag je weer badend in het zweet wakker. Niet goed dus, vandaag even naar laten kijken! Nu in alle vroegte op het balkon aan dit blog schrijven en inmiddels is het eerste tropische buitje net ook gevallen. Zou de regentijd verplaatst zijn naar juni? Ik hoop het niet. Maar het waait nu weer (vanmorgen geen zuchtje), dus we hopen dat de wolken snel verdreven worden! Zo meteen eerst ontbijten, auto ophalen, boodschappen doen en wie weet nog een strandje pikken. Je ziet, maak je om ons geen zorgen. Wij gaan ons weer prima vermaken hier. Tot snel. Ayo!

Op de achtergrond zie je het balkon van ons appartement!

EINDELIJK ZOMERVAKANTIENIEUWS...

2010-04-01T19:00:00.000+02:00

De vaste lezers van dit weblog vragen zich vast af of er iets mis is! Er wordt weinig geblogt en er komt maar geen info over de zomervakantie! Nou dat klopt, we zaten nl. met een luxeprobleem. We wisten niet wat het moest worden deze zomer! Oké Griekenland zou je denken en we hebben ook alle mogelijke eilanden en streken waar we nog nooit zijn geweest onder loep genomen. Maar... we kwamen er niet uit. Pylion, Evia, Peloponessos, Karpathos, Thassos, Corfu????? Zeg het maar! Ik weet inmiddels heel veel over deze plaatsen te vertellen door het vele lezen erover! Maar er was tot nu toe geen klik met deze bestemmingen. Ik had wel een idee hoor over wat ik wilde maar dat zal voor niemand een verrassing zijn. Curacao zien in "onze" zomer, dus voor de gein riep ik dat al weken! Ik zei er wel bij, het moet heeeeeeeeeel goedkoop zijn. We zijn tenslotte al een keertje geweest dit jaar! In mijn achterhoofd wetende dat dit toch niet zou lukken stuitte ik gisteren bij toeval op EEN SUPERAANBIEDING bij Kras. Het Chogogoresort op Curacao, spotgoedkoop! 23 dagen voor de prijs van 15 dagen! Het Chogogoresort kennen we natuurlijk omdat we daar al 3 keer eerder hebben gelogeerd. Gisteravond gelijk de koppen bij elkaar gestoken, maar lang hoefden we er niet over na te denken! Gelijk geboekt. Ik kan het eigenlijk nog niet geloven. Zitten we van de zomer gewoon (weer) 3 weken op Curacao. Te mooi om waar te zijn! 19 juni, dan stappen we in het vliegtuig!!!

THINKING ABOUT CURACAO... ZUCHT!

2010-02-10T19:58:00.000+01:00

Het is alweer een week geleden dat we onze koffers pakten en richting A’dam vlogen. Alweer een week geleden, wat vliegt de tijd. Nog steeds hebben we last van heimwee naar onze favoriete vakantiebestemming zeker nu de sneeuw hier weer vrolijk naar beneden dwarrelt. Maar we hebben het weer heerlijk gehad en denken met warme gevoelens terug aan onze heerlijke tijd daar. Nog een paar foto’s om bij weg te zwijmelen! Nu wordt het tijd om over de zomervakantie naar te denken. Nog geen idee waar die heen gaat…

CRUISETOERISTEN

2010-02-03T16:47:00.000+01:00

Hier dan eindelijk het langverwachte blogje over de cruisetoeristen. Als er een boot is gearriveerd is het geweldig om op een bankje plaats te nemen om mensen te kijken. En ik kan je verzekeren, JE ZIET WAT... Nu moet ik eerlijk bekennen dat ze vorig jaar extremer waren. Toen stapten ze zelfs met winterjassen en mutsen van de boot af. Maar ik geloof dat we dit jaar ook wel wat prachtexemplaren hebben kunnen vastleggen, oordeel zelf...

Hoe herken je een Amerikaanse cruisetoerist???

White socks is nummer 1. Maar deze blousjes scoren ook hoog...

En wat te denken van unisex???

Mammi loop toch niet zo snel... Pappi kan je niet bijhouden!

I see white socks....

Mensen van allerlei pluimage...

NEED I SAY MORE...??????

*
Bovenstaande beelden berusten op louter toeval. De fotograaf stelt zich niet aansprakelijk voor eventueel geleden schade...